amico
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Italiano
amico
Adjetivo [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | amico | amici |
| Femenino | amica | amiche |
- 1
- Amigo.
Forma verbal [editar]
Latín
amīcō
Forma verbal [editar]
- 1
- Primera persona singular (ego) del presente activo de indicativo de amicare (amīcāre, "amistarse").
Forma adjetiva y sustantiva masculina [editar]
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | amicus | amica | amicum | amicī | amicae | amica |
| Vocativo | amice | amica | amicum | amicī | amicae | amica |
| Acusativo | amicum | amicam | amicum | amicōs | amicās | amica |
| Genitivo | amicī | amicae | amicī | amicōrum | amicārum | amicōrum |
| Dativo | amicō | amicae | amicō | amicīs | amicīs | amicīs |
| Ablativo | amicō | amicā | amicō | amicīs | amicīs | amicīs |
| Grado | Comparativo | Superlativo | ||||
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| amicior | amicior | amicius | amicissimus | amicissima | amicissimum | |