arrendar

De Wikcionario, el diccionario libre
Saltar a: navegación, buscar


Contenido

Etimología 1

arrendar 1
  • Pronunciación:  [ a.renˈdaɾ ] (AFI)
  • Etimología:  De renta

[editar] Acepciones

[editar] Verbo transitivo

1
Pactar la cesión de derechos sobre un bien o servicio de manera temporal a cambio de un pago regular.
2
Imitar la voz o movimientos de alguien.(Derivado de arremedar)

[editar] Conjugación

Conjugación de arrendar
primera conjugación
Formas no personales
Simples Compuestas
Infinitivo arrendar haber arrendado
Gerundio arrendando habiendo arrendado
Participio arrendado
Formas personales
número singular plural
persona primera segunda tercera primera segunda tercera
Modo indicativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos simples Presente arriendo arriendas1
arrendás2
arrienda arrendamos arrendáis arriendan
Pretérito imperfecto
Bello: Copretérito
arrendaba arrendabas arrendaba arrendábamos arrendabais arrendaban
Pretérito indefinido
Bello: Pretérito
arrendé arrendaste arrendó arrendamos arrendasteis arrendaron
Futuro arrendaré arrendarás arrendará arrendaremos arrendaréis arrendarán
Condicional
Bello: Pospretérito
arrendaría arrendarías arrendaría arrendaríamos arrendaríais arrendarían
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
he arrendado has arrendado ha arrendado hemos arrendado habéis arrendado han arrendado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antecopretérito
había arrendado habías arrendado había arrendado habíamos arrendado habíais arrendado habían arrendado
Pretérito anterior
Bello: Antepretérito
hube arrendado hubiste arrendado hubo arrendado hubimos arrendado hubisteis arrendado hubieron arrendado
Futuro perfecto
Bello: Antefuturo
habré arrendado habrás arrendado habrá arrendado habremos arrendado habréis arrendado habrán arrendado
Condicional perfecto
Bello: Antepospretérito
habría arrendado habrías arrendado habría arrendado habríamos arrendado habríais arrendado habrían arrendado
Modo subjuntivo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos
simples
Presente arriende arriendes1
arrendés2
arriende arrendemos arrendéis arrienden
Pretérito imperfecto
Bello: Pretérito
arrendara arrendaras arrendara arrendáramos arrendarais arrendaran
arrendase arrendases arrendase arrendásemos arrendaseis arrendasen
Futuro arrendare arrendares arrendare arrendáremos arrendareis arrendaren
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
haya arrendado hayas arrendado haya arrendado hayamos arrendado hayáis arrendado hayan arrendado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antepretérito
hubiera arrendado hubieras arrendado hubiera arrendado hubiéramos arrendado hubierais arrendado hubieran arrendado
hubiese arrendado hubieses arrendado hubiese arrendado hubiésemos arrendado hubieseis arrendado hubiesen arrendado
Futuro
Bello: Antefuturo
hubiere arrendado hubieres arrendado hubiere arrendado hubiéremos arrendado hubiereis arrendado hubieren arrendado
Modo imperativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Presente arriende arrienda1
arrendá2
arriende arrendemos arrendad arrienden
Los formas alteradas por el hiato en la raíz se señalan en negrita.

[editar] Traducciones



Etimología 2

arrendar 2
  • Pronunciación:  [ a.renˈdaɾ ] (AFI)
  • Etimología:  De rienda

[editar] Acepciones

[editar] Verbo transitivo

1
Enseñar a una cabalgadura a obedecer riendas y bocado.
2
Sujetar una cabalgadura por las riendas.

[editar] Conjugación

Conjugación de arrendar
primera conjugación
Formas no personales
Simples Compuestas
Infinitivo arrendar haber arrendado
Gerundio arrendando habiendo arrendado
Participio arrendado
Formas personales
número singular plural
persona primera segunda tercera primera segunda tercera
Modo indicativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos simples Presente arriendo arriendas1
arrendás2
arrienda arrendamos arrendáis arriendan
Pretérito imperfecto
Bello: Copretérito
arrendaba arrendabas arrendaba arrendábamos arrendabais arrendaban
Pretérito indefinido
Bello: Pretérito
arrendé arrendaste arrendó arrendamos arrendasteis arrendaron
Futuro arrendaré arrendarás arrendará arrendaremos arrendaréis arrendarán
Condicional
Bello: Pospretérito
arrendaría arrendarías arrendaría arrendaríamos arrendaríais arrendarían
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
he arrendado has arrendado ha arrendado hemos arrendado habéis arrendado han arrendado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antecopretérito
había arrendado habías arrendado había arrendado habíamos arrendado habíais arrendado habían arrendado
Pretérito anterior
Bello: Antepretérito
hube arrendado hubiste arrendado hubo arrendado hubimos arrendado hubisteis arrendado hubieron arrendado
Futuro perfecto
Bello: Antefuturo
habré arrendado habrás arrendado habrá arrendado habremos arrendado habréis arrendado habrán arrendado
Condicional perfecto
Bello: Antepospretérito
habría arrendado habrías arrendado habría arrendado habríamos arrendado habríais arrendado habrían arrendado
Modo subjuntivo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos
simples
Presente arriende arriendes1
arrendés2
arriende arrendemos arrendéis arrienden
Pretérito imperfecto
Bello: Pretérito
arrendara arrendaras arrendara arrendáramos arrendarais arrendaran
arrendase arrendases arrendase arrendásemos arrendaseis arrendasen
Futuro arrendare arrendares arrendare arrendáremos arrendareis arrendaren
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
haya arrendado hayas arrendado haya arrendado hayamos arrendado hayáis arrendado hayan arrendado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antepretérito
hubiera arrendado hubieras arrendado hubiera arrendado hubiéramos arrendado hubierais arrendado hubieran arrendado
hubiese arrendado hubieses arrendado hubiese arrendado hubiésemos arrendado hubieseis arrendado hubiesen arrendado
Futuro
Bello: Antefuturo
hubiere arrendado hubieres arrendado hubiere arrendado hubiéremos arrendado hubiereis arrendado hubieren arrendado
Modo imperativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Presente arriende arrienda1
arrendá2
arriende arrendemos arrendad arrienden
Los formas alteradas por el hiato en la raíz se señalan en negrita.
Herramientas personales
Espacios de nombres

Variantes
Acciones
Navegación
Colaboración
Ayuda
Herramientas
Otros idiomas