castigar

De Wikcionario, el diccionario libre
Saltar a: navegación, buscar


Contenido

castigar
  • Pronunciación:  [ kas.tiˈɰaɾ ] (AFI)
  • Etimología: aún no contamos con la etimología de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola.

[editar] Acepciones

[editar] Verbo transitivo

1
Imponer un castigo al que ha delinquido o faltado en alguna cosa.[1]
  • Ejemplo:
«33. Pero Alá no les iba a castigar estando tú en medio de ellos. Alá no les iba a castigar mientras ellos pedían perdón.
34. Y ¿por qué no va Alá a castigarles, si apartan de la Mezquita Sagrada? Ni tampoco son amigos de Él. Sólo son amigos Suyos los que Le temen, pero la mayoría no saben. (Alcorán [1])
2
Afligir, mortificar.[1]
3
Tratándose de algún escrito u obra literaria o artística, corregirlos o enmendarlos. [1]
4
Advertir, enseñar, prevenir.[1]
  • Uso: anticuado
5 En Mecánica.
Ejercer una cosa sobre otra esfuerzos demasiado grandes de presión o de percusión.[1]
6
Estropear, herir, dañar, caer con fuerza sobre alguna cosa.
  • Ejemplo: «La pampa mata de abajo;/el sol castiga de arriba.//La pampa mata de abajo;/el sol castiga de arriba.//Y entre pampa, sol y salitre,/se pasa el pobre la vida.//Se pasa el pobre la vida.» (Atahualpa Yupanqui - El Pampino)
7
Estimular al caballo para que galope.
  • Sinónimo: espolear
  • Ejemplo: «El infeliz testigo de esa escena horrible lanzó un grito de espanto, castigó el caballo y echó a correr, perseguido por la visión horrenda que flotaba en el aire espeso saturado con el perfume del odio» (Con divisa blanca: cronica de la guerra uruguaya por Javier de Viana. Página 142 [2])
8
Golpear, sacudir.
  • Ejemplo: «se escurría cautelosamente del fachinal y, el vientre pegado al suelo y castigándose los flancos con la cola, quedaba agazapado en medio de la huella, mirándolo con fijeza y relamiéndose los bigotes» (Los crotos de Justo P. Sáenz, página 119. [3])

[editar] Verbo intransitivo

9
Escarmentar.[1]
  • Uso: anticuado

[editar] Locuciones

[editar] Conjugación

Conjugación de castigar
primera conjugación
Formas no personales
Simples Compuestas
Infinitivo castigar haber castigado
Gerundio castigando habiendo castigado
Participio castigado
Formas personales
número singular plural
persona primera segunda tercera primera segunda tercera
Modo indicativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos simples Presente castigo castigas1
castigás2
castiga castigamos castigáis castigan
Pretérito imperfecto
Bello: Copretérito
castigaba castigabas castigaba castigábamos castigabais castigaban
Pretérito indefinido
Bello: Pretérito
castigué castigaste castigó castigamos castigasteis castigaron
Futuro castigaré castigarás castigará castigaremos castigaréis castigarán
Condicional
Bello: Pospretérito
castigaría castigarías castigaría castigaríamos castigaríais castigarían
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
he castigado has castigado ha castigado hemos castigado habéis castigado han castigado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antecopretérito
había castigado habías castigado había castigado habíamos castigado habíais castigado habían castigado
Pretérito anterior
Bello: Antepretérito
hube castigado hubiste castigado hubo castigado hubimos castigado hubisteis castigado hubieron castigado
Futuro perfecto
Bello: Antefuturo
habré castigado habrás castigado habrá castigado habremos castigado habréis castigado habrán castigado
Condicional perfecto
Bello: Antepospretérito
habría castigado habrías castigado habría castigado habríamos castigado habríais castigado habrían castigado
Modo subjuntivo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos
simples
Presente castigue castigues1
castigués2
castigue castiguemos castiguéis castiguen
Pretérito imperfecto
Bello: Pretérito
castigara castigaras castigara castigáramos castigarais castigaran
castigase castigases castigase castigásemos castigaseis castigasen
Futuro castigare castigares castigare castigáremos castigareis castigaren
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
haya castigado hayas castigado haya castigado hayamos castigado hayáis castigado hayan castigado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antepretérito
hubiera castigado hubieras castigado hubiera castigado hubiéramos castigado hubierais castigado hubieran castigado
hubiese castigado hubieses castigado hubiese castigado hubiésemos castigado hubieseis castigado hubiesen castigado
Futuro
Bello: Antefuturo
hubiere castigado hubieres castigado hubiere castigado hubiéremos castigado hubiereis castigado hubieren castigado
Modo imperativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Presente castigue castiga1
castigá2
castigue castiguemos castigad castiguen
Los cambios ortográficos se señalan en negrita

[editar] Véase también


[editar] Traducciones


[editar] Referencias

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Luis P. de Ramón (1885). en Imprenta y Librería Religiosa y Científica del Heredero de D. Pablo Riera): Diccionario popular universal de la lengua española. Tomo II
Herramientas personales
Espacios de nombres

Variantes
Acciones
Navegación
Colaboración
Ayuda
Herramientas
Otros idiomas