dens
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Latín
dēns
Sustantivo masculino [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | dēns | dentēs |
| Vocativo | dēns | dentēs |
| Acusativo | dentem o dentim |
dentēs o dentīs |
| Genitivo | dentis | dentium |
| Dativo | dentī | dentibus |
| Ablativo | dente o dentī |
dentibus |
- 1 En Anatomía.
- Diente.
- 3
- Inquina, mala voluntad.
- Uso: figurativo
- 4
- Poder de destrucción.
- Uso: figurativo
Locuciones [editar]
Locuciones con dēns
|
|
Derivados [editar]
Derivados de dēns en latín
Descendientes [editar]
Descendientes de «dens» en otras lenguas:
Cognados [editar]
Cognados: Palabras provenientes de la raíz protoindoeuropea *h₃d-nt-
Véase también [editar]
Wikipedia en latín tiene un artículo sobre dens- Lewis, Charlton T. & Short, Charles (1879). "dens". En: A Latin Dictionary. Oxford: Clarendon Press
Occitano
dens
Preposición [editar]
Referencias y notas [editar]
- ↑ 1,0 1,1 de Vaan, Michiel (2008) Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Leiden: Brill, p. 166/167. ISBN 978-90-04-16797-1