mensis
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Latín
mēnsis 1
Sustantivo masculino [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | mēnsis | mēnsēs |
| Vocativo | mēnsis | mēnsēs |
| Acusativo | mēnsem o mēnsim |
mēnsēs o mēnsīs |
| Genitivo | mēnsis | mēnsium |
| Dativo | mēnsī | mēnsibus |
| Ablativo | mēnse o mēnsī |
mēnsibus |
Información avanzada [editar]
Descendientes de «mensis» en otras lenguas:
mēnsīs 2
-
- Pronunciación: ← si puedes, incorpórala: ver cómo.
Forma sustantiva femenina [editar]
Referencias [editar]
- ↑ Allen, W. Sidney (1978). VOX LATINA - The Pronunciation Of Classical Latin (en inglés). 2a. ed. Cambridge University Press. p. 28. ISBN 0-521-37936-9.