tutear

De Wikcionario, el diccionario libre
Saltar a: navegación, buscar


Contenido

tutear
  • Pronunciación:  [ tu.teˈaɾ ] (AFI)
  • Etimología: aún no contamos con la etimología de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola.

[editar] Acepciones

[editar] Verbo transitivo

1
Tratar de .[1]

[editar] Conjugación

Conjugación de tutear
primera conjugación
Formas no personales
Simples Compuestas
Infinitivo tutear haber tuteado
Gerundio tuteando habiendo tuteado
Participio tuteado
Formas personales
número singular plural
persona primera segunda tercera primera segunda tercera
Modo indicativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos simples Presente tuteo tuteas1
tuteás2
tutea tuteamos tuteáis tutean
Pretérito imperfecto
Bello: Copretérito
tuteaba tuteabas tuteaba tuteábamos tuteabais tuteaban
Pretérito indefinido
Bello: Pretérito
tuteé tuteaste tuteó tuteamos tuteasteis tutearon
Futuro tutearé tutearás tuteará tutearemos tutearéis tutearán
Condicional
Bello: Pospretérito
tutearía tutearías tutearía tutearíamos tutearíais tutearían
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
he tuteado has tuteado ha tuteado hemos tuteado habéis tuteado han tuteado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antecopretérito
había tuteado habías tuteado había tuteado habíamos tuteado habíais tuteado habían tuteado
Pretérito anterior
Bello: Antepretérito
hube tuteado hubiste tuteado hubo tuteado hubimos tuteado hubisteis tuteado hubieron tuteado
Futuro perfecto
Bello: Antefuturo
habré tuteado habrás tuteado habrá tuteado habremos tuteado habréis tuteado habrán tuteado
Condicional perfecto
Bello: Antepospretérito
habría tuteado habrías tuteado habría tuteado habríamos tuteado habríais tuteado habrían tuteado
Modo subjuntivo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos
simples
Presente tutee tutees1
tuteés2
tutee tuteemos tuteéis tuteen
Pretérito imperfecto
Bello: Pretérito
tuteara tutearas tuteara tuteáramos tutearais tutearan
tutease tuteases tutease tuteásemos tuteaseis tuteasen
Futuro tuteare tuteares tuteare tuteáremos tuteareis tutearen
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
haya tuteado hayas tuteado haya tuteado hayamos tuteado hayáis tuteado hayan tuteado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antepretérito
hubiera tuteado hubieras tuteado hubiera tuteado hubiéramos tuteado hubierais tuteado hubieran tuteado
hubiese tuteado hubieses tuteado hubiese tuteado hubiésemos tuteado hubieseis tuteado hubiesen tuteado
Futuro
Bello: Antefuturo
hubiere tuteado hubieres tuteado hubiere tuteado hubiéremos tuteado hubiereis tuteado hubieren tuteado
Modo imperativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Presente tutee tutea1
tuteá2
tutee tuteemos tutead tuteen

[editar] Véase también


[editar] Traducciones


[editar] Referencias

  1. Labernia, Pedro (1866). Novísimo diccionario de la lengua castellana con la correspondencia catalana, el mas completo de cuantos han salido á luz. Comprende todos los términos, frases, locuciones y refranes usados en España y Américas Españolas en el lenguaje comun, antiguo y moderno y las voces propias de ciencias, artes y oficios. Madrid: Espasa. (Tomo I, A–E; Tomo II, F–Z) Pág. 928
Herramientas personales
Espacios de nombres

Variantes
Acciones
Navegación
Colaboración
Ayuda
Herramientas
Otros idiomas