Ir al contenido

æstimer

De Wikcionario, el diccionario libre
æstimer
pronunciación (AFI) [ɛs.ti.me]
longitud silábica trisílaba
rima i.me

Etimología 1

[editar]

Del latín aestimare.

Verbo

[editar]
1
Grafía obsoleta de  estimer.
  • Ejemplo: 

    M A I S ie crains qu’on ne ſ’y ſoit pris de trop mauuais biais , Partie faulte de bon Medecin qui prit Reſinam in Galaad, Partie par quelque faſtueuſe & enflée oſtentation de doctrine ſourcilleuſe & arrogante , Partie à vouloir ſouſtenir des abus , & æſtimer des ſuperſtitions non tenables , inaduertemment gliſſées, leſquelles apperceuës nous deuions eſtre les plus haſtifs d’arracher , Quand bien mõſtrées par noſtre ennemy, & d’vne iniurieuſe façon, Profitant cela de luy, malgré luy meſme : Salutem ex inimicis noſtris & de manu eorum qui oderunt nos, Si ſans detriment de la bonne moiſſon elles pouuoient eſtre deſracinées , Qui eſt l’aduis & la volonté enſemble du Seigneur , Qu’imagineray‐ie plus d’où ſe ſoient ces mauuaiſes plantes creuës en graine, egrenées en tant de ſillons , Ces ruines ſi aduancées , qu’il n’y a preſque plus que les fondements ſaufs & entiers , & non par tout encores.Delestre. Discovrs Francoys sur la Diuerſitez de ce Temps. Página 92. 1624.

Conjugación

[editar]
Conjugación de æstimerparadigma: aimer (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo æstimer avoir æstimé
Gerundio æstimant en (ayant) æstimé
Participio æstimé
Formas personales
Modo indicativo
je/j' tu il, elle, on nous vous ils/elles
Presente je/j'æstime tuæstimes il, elle, onæstime nousæstimons vousæstimez ils/ellesæstiment
Pretérito imperfecto je/j'æstimais tuæstimais il, elle, onæstimait nousæstimions vousæstimiez ils/ellesæstimaient
Pretérito perfecto je/j'æstimai tuæstimas il, elle, onæstima nousæstimâmes vousæstimâtes ils/ellesæstimèrent
Pretérito pluscuamperfecto je/j'avais æstimé tuavais æstimé il, elle, onavait æstimé nousavions æstimé vousaviez æstimé ils/ellesavaient æstimé
Pretérito perfecto compuesto je/j'ai æstimé tuas æstimé il, elle, ona æstimé nousavons æstimé vousavez æstimé ils/ellesont æstimé
Futuro je/j'æstimerai tuæstimeras il, elle, onæstimera nousæstimerons vousæstimerez ils/ellesæstimeront
Futuro compuesto je/j'aurai æstimé tuauras æstimé il, elle, onaura æstimé nousaurons æstimé vousaurez æstimé ils/ellesauront æstimé
Pretérito anterior je/j'eus æstimé tueus æstimé il, elle, oneut æstimé nouseûmes æstimé vouseûtes æstimé ils/elleseurent æstimé
Modo condicional
je/j' tu il, elle, on nous vous ils/elles
Condicional simple je/j'æstimerais tuæstimerais il, elle, onæstimerait nousæstimerions vousæstimeriez ils/ellesæstimeraient
Condicional compuesto je/j'aurais æstimé tuaurais æstimé il, elle, onaurait æstimé nousaurions æstimé vousauriez æstimé ils/ellesauraient æstimé
Modo subjuntivo
que je/j' que tu qu'il, qu'elle, qu'on que nous que vous qu'ils, qu'elles
Presente que je/j'æstime que tuæstimes qu'il, qu'elle, qu'onæstime que nousæstimions que vousæstimiez qu'ils, qu'ellesæstiment
Pretérito imperfecto que je/j'æstimasse que tuæstimasses qu'il, qu'elle, qu'onæstimât que nousæstimassions que vousæstimassiez qu'ils, qu'ellesæstimassent
Pretérito perfecto que je/j'aie æstimé que tuaies æstimé qu'il, qu'elle, qu'onait æstimé que nousayons æstimé que vousayez æstimé qu'ils, qu'ellesaient æstimé
Pretérito pluscuamperfecto que je/j'eusse æstimé que tueusses æstimé qu'il, qu'elle, qu'oneût æstimé que nouseussions æstimé que vouseussiez æstimé qu'ils, qu'elleseussent æstimé
Modo imperativo
(tu) (nous) (vous)
Presente (tu)æstime (nous)æstimons (vous)æstimez
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]