ópalo
Apariencia
| ópalo | |
| pronunciación (AFI) | [ˈopalo] |
| silabación | ó-pa-lo |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | o.pa.lo |

Etimología
[editar]Del latín opalus, y este del griego bizantino ὀπάλλιος (opállios), a su vez probablemente del sánscrito उपल (upala), "gema, piedra", de उप (upa), "debajo", del protoindoeuropeo *upo[1]. Compárese hipo- y sub-, derivadas de los cognados griego y latino respectivamente, y el irlandés antiguo fo (irlandés faoi)
Sustantivo masculino
[editar]ópalo ¦ plural: ópalos
- 1 Minerales
- Mineraloide de estructura amorfa, compuesto mayormente de sílice organizada en diminutas lepisferas empaquetadas en un enrejado tridimensional, que lo dotan de una característica capacidad de difracción. Es apreciado en joyería
Locuciones
[editar]Locuciones con «ópalo» [▲▼]
Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre ópalo.- opalescencia
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1] Opal (de)
- Árabe: [1] أوبال (ar)
- Búlgaro: [1] опал (bg)
- Catalán: [1] òpal (ca)
- Checo: [1] opál (cs)
- Serbocroata: [1] opal (sh)
- Chino: [1] 蛋白石 (zh)
- Coreano: [1] 오팔 (ko)
- Danés: [1] opal (da)
- Eslovaco: [1] opál (sk)
- Esloveno: [1] opal (sl)
- Esperanto: [1] opalo (eo)
- Estonio: [1] opaal (et)
- Vasco: [1] opalo (eu)
- Finés: [1] opaali (fi)
- Francés: [1] opale (fr)
- Gallego: [1] ópalo (gl)
- Hebreo: [1] אופאל (he)
- Hindi: [1] ओपल (hi)
- Húngaro: [1] opál (hu)
- Ido: [1] opalo (io)
- Inglés: [1] opal (en)
- Islandés: [1] ópall (is)
- Italiano: [1] opale (it)
- Japonés: [1] オパール (ja)
- Latín: [1] opalus (la)
- Lituano: [1] opalas (lt)
- Neerlandés: [1] opaal (nl)
- Noruego bokmål: [1] opal (no)
- Persa: [1] اپال (fa)
- Polaco: [1] opal (pl)
- Portugués: [1] opala (pt)
- Rumano: [1] opal (ro)
- Ruso: [1] опал (ru)
- Serbocroata: [1] opal (sh)
- Sueco: [1] opal (sv)
- Tailandés: [1] โอปอล (th)
- Tagalo: [1] opalo (tl)
- Turco: [1] opal (tr)
- Ucraniano: [1] опал (uk)
- Vietnamita: [1] opan (vi)
- Yakuto: [1] опаал (sah)
Gallego
[editar]| ópalo | |
| pronunciación (AFI) | [ˈopalʊ] |
| silabación | ó-pa-lo |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | o.pa.lo |
Etimología
[editar]Del latín opalus, y este del griego bizantino ὀπάλλιος (opállios), a su vez probablemente del sánscrito उपल (upala), "gema, piedra", de उप (upa), "debajo", del protoindoeuropeo *upo
Sustantivo masculino
[editar]ópalo ¦ plural: ópalos
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras esdrújulas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:o.pa.lo
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Minerales
- Gallego
- GL:Palabras esdrújulas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:o.pa.lo
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Sustantivos masculinos
- GL:Sustantivos
- GL:Sustantivos regulares