údar
Apariencia
| údar | |
| pronunciación (AFI) | /uːd̪ˠəɾˠ/ |
Etimología 1
[editar]Del gaélico clásico ughdar ('autor') (gaélico escocés ùghdar, manés ughtar), del irlandés medio ugtar, augtar, del latín auctor, del latín augere.[1][2]
Sustantivo masculino
[editar]- 1
- Razón, causa.
- 2
- Autor.
- Ejemplo:
Ní deacair iarracht de shíocanailís an údair a fheiceáil taobh thiar den tátal a fhéachann Ruth Dudley Edwards le baint as cuid de scríbhinní an Phiarsaigh:.Máire Ní Annracháin. Téacs Agus Comhthéacs: Gnéithe de Chritic Na Gaeilge. Editado por: Máire Ní Annracháin, Bríona Nic Dhiarmada. Editorial: Cork University Press. Cork, 1998. ISBN: 9781859180518.
- Ejemplo:
Declinación
[editar]Declinación de údar (primera declinación) [▲▼]
| Singular | Plural | Singular definido | Plural definido | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | sg. údar | pl. údair | sg. def. an t-údar | pl. def. na húdair |
| Genitivo | sg. údair | pl. údar | sg. def. an údair | pl. def. na n-údar |
| Dativo | sg. údar | pl. údair | sg. def. leis an údar, don údar | pl. def. leis na húdair |
| Vocativo | sg. a údair | pl. a údara | ― | ― |
Referencias y notas
[editar]- ↑ ùghdair: Alexander MacBain. An Etymological Dictionary of the Gaelic Language. Editorial: Stirling: E. MacKay. 2.ª ed, 1911.
- ↑ augtar: Dictionary of the Irish Language based mainly on Old and Middle Irish materials. Editorial: Royal Irish Academy, eDIL project. 1913.