δημόσιος
Griego
[editar]| δημόσιος | |
| pronunciación (AFI) | [ðiˈmosi̯os] [ðiˈmosjos] |
| silabación | δη-μό-σι-ος, δη-μό-σιος |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| transliteraciones | dimósios |
| rimas | o.si.os, o.sjos |
Etimología
[editar]Del griego antiguo δημόσιος.
Adjetivo
[editar]- 1
- Público.
- Ejemplo:
«Η πληροφορία έγινε δημόσια.»→ «La información se volvió pública».
- Antónimo: ιδιωτικός.
- Ejemplo:
Declinación
[editar]| δημόσιος, δημόσια , δημόσιο | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Plural | |||||
| Masc. | Fem. | Neut. | Masc. | Fem. | Neut. | |
| Nominativo | δημόσιος | δημόσια | δημόσιο | δημόσιο | δημόσιες | δημόσια |
| Acusativo | δημόσιο | δημόσια δημοσία |
δημόσιο | δημόσιους δημοσίους |
δημόσιες | δημόσια |
| Genitivo | δημόσιου δημοσίου |
δημόσιας δημοσίας |
δημόσιου δημοσίου |
δημόσιων δημοσίων |
δημόσιων δημοσίων |
δημόσιων δημοσίων |
| Vocativo | δημόσιε | δημόσια | δημόσιο | δημόσιοι | δημόσιες | δημόσια |
Locuciones
[editar]Locuciones con «δημόσιος» [▲▼]