-lus
| -lus | |
| clásico (AFI) | /ˈlus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈlus/ |
| silabación | lus |
| acentuación | monosílaba |
| longitud silábica | monosílaba |
| variantes | -ellus, -illus, -ulus, -culus |
| rima | us |
Etimología 1
[editar]Del protoitálico *-lo-, y este del protoindoeuropeo *-lo-; las formaciones protoindoeuropeas con este sufijo tenían diversas funciones, que entre otras incluían hipocorísticos y diminutivos.[1] Compárese el latín porculus ("cerdito"), el alemán medio verhel ("cerdito", alemán moderno Ferkel), el lituano paršẽlis ("cerdito") y el gótico 𐍅𐌿𐌻𐍆𐌹𐌻𐌰 (Wulfila, lit. "lobito").[1]
Sufijo
[editar]- 1
- Forma sustantivos y adjetivos diminutivos.[2]
- Ejemplo: agellus, homullus, lapillus, bellus.
Declinación
[editar]Declinación de -lus, -la, -lum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. -lus | f. -la | n. -lum |
| Genitivo | m. -lī | f. -lae | n. -lī |
| Dativo | m. -lō | f. -lae | n. -lō |
| Acusativo | m. -lum | f. -lam | n. -lum |
| Ablativo | m. -lō | f. -lā | n. -lō |
| Vocativo | m. -le | f. -la | n. -lum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. -lī | f. -lae | n. -la |
| Genitivo | m. -lōrum | f. -lārum | n. -lōrum |
| Dativo | m. -līs | f. -līs | n. -līs |
| Acusativo | m. -lōs | f. -lās | n. -la |
| Ablativo | m. -līs | f. -līs | n. -līs |
| Vocativo | m. -lī | f. -lae | n. -la |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 D. Gary Miller. Latin Suffixal Derivatives in English and their Indo-European Ancestry. Páginas 57-59. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 2006. ISBN: 0199285055.
- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.