Ir al contenido

Brusela

De Wikcionario, el diccionario libre
Brusela
pronunciación (AFI) /bɾu.s̺e.la/
silabación bru-se-la
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo propio

[editar]
1
Bruselas.

Declinación

[editar]
Declinación de Bruselatipo: sustantivo inanimado []
Indefinido Singular Plural Proximal
Absolutivo indef.Brusela sg.Brusela pl. prox.
Ergativo indef. sg.Bruselak pl. prox.
Dativo indef. sg.Bruselari pl. prox.
Gen. posesivo indef. sg.Bruselaren pl. prox.
Comitativo indef. sg.Bruselarekin pl. prox.
Causativo indef. sg.Bruselarengatik pl. prox.
Benefactivo indef. sg.Bruselarentzat pl. prox.
Instrumental indef. sg.Bruselaz pl. prox.
Gen. locativo indef. sg.Bruselako pl. prox.
Inesivo indef. sg.Bruselan pl. prox.
Ablativo indef. sg.Bruselatik pl. prox.
Adlat. simple indef. sg.Bruselara pl. prox.
Adlat. comp. indef. sg.Bruselarako pl. prox.
Adlat. final indef. sg.Bruselaraino pl. prox.
Adlat. direcc. indef. sg.Bruselarantz pl. prox.
Partitivo indef.Bruselarik
Prolativo indef.Bruselatzat

Referencias y notas

[editar]