Caín
Apariencia
| Caín | |
| pronunciación (AFI) | [kaˈĩn] |
| silabación | ca-ín |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | in |
Etimología
[editar]Del hebreo קין.
Sustantivo propio
[editar]- 1
- Nombre de pila de varón
- Uso: poco usado
Locuciones
[editar]- pasar las de Caín: pasar muchas dificultades
- ser más malo que Caín: ser muy malo
Información adicional
[editar]- Derivado: cainita.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1] Kain (de)
- Catalán: [1] Caín (ca)
- Checo: [1] Kain (cs)
- Eslovaco: [1] Kain (sk)
- Esperanto: [1] Kaino (eo)
- Estonio: [1] Kain (et)
- Vasco: [1] Kain (eu)
- Finés: [1] Kain (fi)
- Francés: [1] Caïn (fr)
- Griego: [1] Κάιν (el)
- Hebreo: [1] קין (he)
- Inglés: [1] Cain (en)
- Italiano: [1] Caino (it)
- Latín: [1] Cain (la)
- Noruego bokmål: [1] Kain (nb)
- Occitano: [1] Caín (oc)
- Portugués: [1] Caim (pt)
- Romanche: [1] Cain (rm)
- Rumano: [1] Cain (ro)
- Ruso: [1] Каин (ru)
- Serbocroata: [1] Kajin (sh)
- Sueco: [1] Kain (sv)
- Ucraniano: [1] Каїн (uk)
| Caín | |
| central (AFI) | [Cəˈin] |
| valenciano (AFI) | [Caˈin] |
| baleárico (AFI) | [Cəˈin] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
Etimología
[editar]Del hebreo קין.
Sustantivo propio
[editar]- 1
- Caín.
Variante de Caïn
Occitano
[editar]| Caín | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del hebreo קין.
Sustantivo propio
[editar]- 1
- Caín.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:in
- ES:Palabras provenientes del hebreo
- ES:Sustantivos propios
- ES:Sustantivos
- ES:Antropónimos
- ES:Antropónimos masculinos
- ES:Términos infrecuentes
- Catalán
- CA:Palabras agudas
- CA:Palabras bisílabas
- CA:Palabras provenientes del hebreo
- CA:Sustantivos propios
- CA:Sustantivos
- CA:Variantes
- Occitano
- OC:Palabras sin transcripción fonética
- OC:Palabras provenientes del hebreo
- OC:Sustantivos propios
- OC:Sustantivos