Singularetantum
Apariencia
| Singularetantum | |
| pronunciación (AFI) | [zɪŋɡulaːrəˈtantʊm] |
Etimología
[editar]Del latín singularis.[1]
Sustantivo neutro
[editar]- 1 Lingüística
- Singulare tantum.
- Antónimo: Pluraletantum.
Declinación
[editar]Declinación de Singularetantum, Singularetantums tipo: [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. Singularetantum | pl. Singulariatantum |
| Genitivo | sg. Singularetantums | pl. Singulariatantum |
| Dativo | sg. Singularetantum, Singularetantume† | pl. Singulariatantum |
| Acusativo | sg. Singularetantum | pl. Singulariatantum |
Referencias y notas
[editar]- ↑ "Singularetantum". En: DWDS (Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache). Berlin: Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften