Unai
Apariencia
| Unai | |
| pronunciación (AFI) | /u.naj/ |
| silabación | u-nai |
| longitud silábica | bisílaba |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo propio
[editar]- 1
- Nombre de pila de varón.[1]
Declinación
[editar]Declinación de Unai tipo: sustantivo animado [▲▼]
| Indefinido | Singular | Plural | Proximal | |
|---|---|---|---|---|
| Absolutivo | indef. Unai | sg. Unaia | pl. Unaiak | prox. Unaiok |
| Ergativo | indef. Unaik | sg. Unaiak | pl. Unaiek | prox. Unaiok |
| Dativo | indef. Unairi | sg. Unaiari | pl. Unaiei | prox. Unaioi |
| Gen. posesivo | indef. Unairen | sg. Unaiaren | pl. Unaien | prox. Unaion |
| Comitativo | indef. Unairekin | sg. Unaiarekin | pl. Unaiekin | prox. Unaiokin |
| Causativo | indef. Unairengatik | sg. Unaiarengatik | pl. Unaiengatik | prox. Unaiongatik |
| Benefactivo | indef. Unairentzat | sg. Unaiarentzat | pl. Unaientzat | prox. Unaiontzat |
| Instrumental | indef. Unaiz | sg. Unaiaz | pl. Unaiez | prox. Unaiotaz |
| Inesivo | indef. Unairengan | sg. Unaiarengan | pl. Unaiengan | prox. Unaiongan |
| Ablativo | indef. Unairengandik | sg. Unaiarengandik | pl. Unaiengandik | prox. Unaiongandik |
| Adlat. simple | indef. Unairengana | sg. Unaiarengana | pl. Unaiengana | prox. Unaiongana |
| Adlat. comp. | indef. Unairenganako | sg. Unaiarenganako | pl. Unaienganako | prox. Unaionganako |
| Adlat. final | indef. Unairenganaino | sg. Unaiarenganaino | pl. Unaienganaino | prox. Unaionganaino |
| Adlat. direcc. | indef. Unairenganantz | sg. Unaiarenganantz | pl. Unaienganantz | prox. Unaionganantz |
| Partitivo | indef. Unairik | ― | ― | ― |
| Prolativo | indef. Unaitzat | ― | ― | ― |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Josep M. Albaigès. Diccionari dels Noms de Noi (1995). Editorial: Edicions 62. Barcelona, 2009. ISBN: 9788496863958.