abarca
Apariencia
| abarca | |
| pronunciación (AFI) | [aˈβ̞aɾka] ⓘ |
| silabación | a-bar-ca |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ.ka |
Etimología 1
[editar]Del antiguo vascuence lavarca..


Sustantivo femenino
[editar]abarca ¦ plural: abarcas
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de abarcar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo de abarcar.
| abarca | |
| brasilero (AFI) | /aˈbaʁ.kɐ/ |
| europeo (AFI) | /ɐˈbaɾ.kɐ/ |
| silabación | a-bar-ca |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aʁ.kɐ, aɾ.kɐ |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo femenino
[editar]abarca ¦ plural: abarcas
- 1
- Abarca.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ.ka
- ES:Sustantivos femeninos
- ES:Sustantivos
- ES:Lemas
- Lemas
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Vestimenta
- ES:Cantabria
- ES:España
- ES:Palencia
- ES:Formas verbales en indicativo
- ES:Formas verbales en imperativo
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras trisílabas
- PT:Rimas:aʁ.kɐ
- PT:Rimas:aɾ.kɐ
- PT:Palabras de etimología sin precisar
- PT:Sustantivos femeninos
- PT:Sustantivos
- PT:Lemas
- PT:Sustantivos regulares