aberratio
Apariencia
| aberratio | |
| clásico (AFI) | /a.berˈraːt.joː/ |
| eclesiástico (AFI) | /a.berˈrat.jo/ |
| silabación | a-ber-rāt-ĭō |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | at.jo, aːt.joː |
Etimología
[editar]Sustantivo femenino
[editar]Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Catalán: aberració (ca)
- Español: aberración
- Francés: aberration (fr)
- Inglés: aberration (en)
- Italiano: aberrazione (it)
- Portugués: aberração (pt)
- Ruso: аберрация (ru)
Declinación
[editar]Declinación de aberrātiō, aberrātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. aberrātiō | pl. aberrātiōnēs |
| Genitivo | sg. aberrātiōnis | pl. aberrātiōnum |
| Dativo | sg. aberrātiōnī | pl. aberrātiōnibus |
| Acusativo | sg. aberrātiōnem | pl. aberrātiōnēs |
| Ablativo | sg. aberrātiōne | pl. aberrātiōnibus |
| Vocativo | sg. aberrātiō | pl. aberrātiōnēs |
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ Esteban Jiménez. Dictionarium manuale latino-hispanum. Página 3. 1802.