Ir al contenido

aberratio

De Wikcionario, el diccionario libre
aberratio
clásico (AFI) /a.berˈraːt.joː/
eclesiástico (AFI) /a.berˈrat.jo/
silabación a-ber-rāt-ĭō
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rimas at.jo, aːt.joː

Etimología

[editar]

De aberrō y el sufijo -tiō.

Sustantivo femenino

[editar]
1
Desvío; error.[1]

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Declinación

[editar]
Declinación de aberrātiō, aberrātiōnistipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.aberrātiō pl.aberrātiōnēs
Genitivo sg.aberrātiōnis pl.aberrātiōnum
Dativo sg.aberrātiōnī pl.aberrātiōnibus
Acusativo sg.aberrātiōnem pl.aberrātiōnēs
Ablativo sg.aberrātiōne pl.aberrātiōnibus
Vocativo sg.aberrātiō pl.aberrātiōnēs

Véase también

[editar]

Referencias y notas

[editar]
  1. Esteban Jiménez. Dictionarium manuale latino-hispanum. Página 3. 1802.