abiectus
Apariencia
| abiectus | |
| clásico (AFI) | /ˈab.jek.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈab.jek.tus/ |
| silabación | ab-iec-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| grafías alternativas | abjectus[1] |
| rima | ab.jek.tus |
Etimología
[editar]De abiciō, -ere ('arrojar') y el sufijo -tus4 (participio perfecto).
Adjetivo
[editar]| Comparación | |
| Comparativo: | abiectior |
| Superlativo: | abiectissimus |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de abiciō.
Declinación
[editar]Declinación de abiectus, abiecta, abiectum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. abiectus | f. abiecta | n. abiectum |
| Genitivo | m. abiectī | f. abiectae | n. abiectī |
| Dativo | m. abiectō | f. abiectae | n. abiectō |
| Acusativo | m. abiectum | f. abiectam | n. abiectum |
| Ablativo | m. abiectō | f. abiectā | n. abiectō |
| Vocativo | m. abiecte | f. abiecta | n. abiectum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. abiectī | f. abiectae | n. abiecta |
| Genitivo | m. abiectōrum | f. abiectārum | n. abiectōrum |
| Dativo | m. abiectīs | f. abiectīs | n. abiectīs |
| Acusativo | m. abiectōs | f. abiectās | n. abiecta |
| Ablativo | m. abiectīs | f. abiectīs | n. abiectīs |
| Vocativo | m. abiectī | f. abiectae | n. abiecta |