abondés
Apariencia
| abondés | |
| pronunciación (AFI) | [aβ̞õn̪ˈd̪es] |
| silabación | a-bon-dés |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | es |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (vos) del presente de subjuntivo de abondar o de abondarse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no abondés».
- Relacionado: abondá (imperativo afirmativo).