acebádate
Apariencia
| acebádate | |
| seseante (AFI) | [aseˈβ̞að̞at̪e] |
| no seseante (AFI) | [aθeˈβ̞að̞at̪e] |
| silabación | a-ce-bá-da-te |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | a.da.te |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo afirmativo de acebadarse (con el pronombre enclítico).
- Uso: para el negativo se emplea el presente del subjuntivo: «no te acebades».
- Relacionado: acebadate (vos).