Ir al contenido

adcuso

De Wikcionario, el diccionario libre
adcuso
clásico (AFI) /adˈkuː.soː/
eclesiástico (AFI) /adˈku.so/
silabación ad-cū-sō
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas uː.soː, u.so

Verbo transitivo

[editar]
1
Variante de accūsō.

Conjugación

[editar]
Conjugación de adcūsō, adcūsāre, adcūsāvī, adcūsātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo adcūsāre, adcūsāvisse
Infinitivo pasivo adcūsārī
Participio activo adcūsāns, adcūsātūrus
Participio pasivo adcūsandus, adcūsātus
Gerundio adcūsandī, adcūsandō, adcūsandum
Supino adcūsātum, adcūsātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoadcūsō adcūsās is, ea, idadcūsat nōsadcūsāmus vōsadcūsātis eī, eae, eaadcūsant
Pretérito imperfecto egoadcūsābam adcūsābās is, ea, idadcūsābat nōsadcūsābāmus vōsadcūsābātis eī, eae, eaadcūsābant
Futuro egoadcūsābō adcūsābis is, ea, idadcūsābit nōsadcūsābimus vōsadcūsābitis eī, eae, eaadcūsābunt
Pretérito perfecto egoadcūsāvī adcūsāvistī is, ea, idadcūsāvit nōsadcūsāvimus vōsadcūsāvistis eī, eae, eaadcūsāvērunt, adcūsāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egoadcūsāveram adcūsāverās is, ea, idadcūsāverat nōsadcūsāverāmus vōsadcūsāverātis eī, eae, eaadcūsāverant
Futuro perfecto egoadcūsāverō adcūsāveris is, ea, idadcūsāverit nōsadcūsāverimus vōsadcūsāveritis eī, eae, eaadcūsāverint
Presente pasivo egoadcūsor adcūsāris, adcūsāre is, ea, idadcūsātur nōsadcūsāmur vōsadcūsāminī eī, eae, eaadcūsantur
Pretérito imperfecto pasivo egoadcūsābar adcūsābāris, adcūsābāre is, ea, idadcūsābātur nōsadcūsābāmur vōsadcūsābāminī eī, eae, eaadcūsābantur
Futuro pasivo egoadcūsābor adcūsāberis, adcūsābere is, ea, idadcūsābitur nōsadcūsābimur vōsadcūsābiminī eī, eae, eaadcūsābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoadcūsem ut tūadcūsēs ut is, ut ea, ut idadcūset ut nōsadcūsēmus ut vōsadcūsētis ut eī, ut eae, ut eaadcūsent
Pretérito imperfecto ut egoadcūsārem ut tūadcūsārēs ut is, ut ea, ut idadcūsāret ut nōsadcūsārēmus ut vōsadcūsārētis ut eī, ut eae, ut eaadcūsārent
Pretérito perfecto ut egoadcūsāverim ut tūadcūsāverīs ut is, ut ea, ut idadcūsāverit ut nōsadcūsāverīmus ut vōsadcūsāverītis ut eī, ut eae, ut eaadcūsāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoadcūsāvissem ut tūadcūsāvissēs ut is, ut ea, ut idadcūsāvisset ut nōsadcūsāvissēmus ut vōsadcūsāvissētis ut eī, ut eae, ut eaadcūsāvissent
Presente pasivo ut egoadcūser ut tūadcūsēris, adcūsēre ut is, ut ea, ut idadcūsētur ut nōsadcūsēmur ut vōsadcūsēminī ut eī, ut eae, ut eaadcūsentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoadcūsārer ut tūadcūsārēris, adcūsārēre ut is, ut ea, ut idadcūsārētur ut nōsadcūsārēmur ut vōsadcūsārēminī ut eī, ut eae, ut eaadcūsārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)adcūsā (is, ea, id) (vōs)adcūsāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)adcūsātō (is, ea, id)adcūsātō (vōs)adcūsātōte (eī, eae, ea)adcūsantō
Presente pasivo (tū)adcūsāre (is, ea, id) (vōs)adcūsāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)adcūsātor (is, ea, id)adcūsātor (vōs) (eī, eae, ea)adcūsantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]