Ir al contenido

adrezarse

De Wikcionario, el diccionario libre
adrezarse
seseante (AFI) [að̞ɾeˈsaɾse]
no seseante (AFI) [að̞ɾeˈθaɾse]
silabación a-dre-zar-se
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima aɾ.se

Etimología

[editar]

De adrezar con el pronombre reflexivo átono.

Verbo pronominal

[editar]
1
Enderezarse, empinarse, levantarse.[1]
  • Uso: anticuado.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de adrezarseparadigma: realizar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo adrezarse haberse adrezado
Gerundio adrezándose habiéndose adrezado
Participio adrezado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yome adrezo te adrezas voste adrezás él, ella, ustedse adreza nosotrosnos adrezamos vosotrosos adrezáis ustedes, ellosse adrezan
Pretérito imperfecto yome adrezaba te adrezabas voste adrezabas él, ella, ustedse adrezaba nosotrosnos adrezábamos vosotrosos adrezabais ustedes, ellosse adrezaban
Pretérito perfecto yome adrecé te adrezaste voste adrezaste él, ella, ustedse adrezó nosotrosnos adrezamos vosotrosos adrezasteis ustedes, ellosse adrezaron
Pretérito pluscuamperfecto yome había adrezado te habías adrezado voste habías adrezado él, ella, ustedse había adrezado nosotrosnos habíamos adrezado vosotrosos habíais adrezado ustedes, ellosse habían adrezado
Pretérito perfecto compuesto yome he adrezado te has adrezado voste has adrezado él, ella, ustedse ha adrezado nosotrosnos hemos adrezado vosotrosos habéis adrezado ustedes, ellosse han adrezado
Futuro yome adrezaré te adrezarás voste adrezarás él, ella, ustedse adrezará nosotrosnos adrezaremos vosotrosos adrezaréis ustedes, ellosse adrezarán
Futuro compuesto yome habré adrezado te habrás adrezado voste habrás adrezado él, ella, ustedse habrá adrezado nosotrosnos habremos adrezado vosotrosos habréis adrezado ustedes, ellosse habrán adrezado
Pretérito anterior yome hube adrezado te hubiste adrezado voste hubiste adrezado él, ella, ustedse hubo adrezado nosotrosnos hubimos adrezado vosotrosos hubisteis adrezado ustedes, ellosse hubieron adrezado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yome adrezaría te adrezarías voste adrezarías él, ella, ustedse adrezaría nosotrosnos adrezaríamos vosotrosos adrezaríais ustedes, ellosse adrezarían
Condicional compuesto yome habría adrezado te habrías adrezado voste habrías adrezado él, ella, ustedse habría adrezado nosotrosnos habríamos adrezado vosotrosos habríais adrezado ustedes, ellosse habrían adrezado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yome adrece que túte adreces que voste adreces, te adrecés que él, que ella, que ustedse adrece que nosotrosnos adrecemos que vosotrosos adrecéis que ustedes, que ellosse adrecen
Pretérito imperfecto que yome adrezara, me adrezase que túte adrezaras, te adrezases que voste adrezaras, te adrezases que él, que ella, que ustedse adrezara, se adrezase que nosotrosnos adrezáramos, nos adrezásemos que vosotrosos adrezarais, os adrezaseis que ustedes, que ellosse adrezaran, se adrezasen
Pretérito perfecto que yome haya adrezado que túte hayas adrezado que voste hayas adrezado que él, que ella, que ustedse haya adrezado que nosotrosnos hayamos adrezado que vosotrosos hayáis adrezado que ustedes, que ellosse hayan adrezado
Pretérito pluscuamperfecto que yome hubiera adrezado, me hubiese adrezado que túte hubieras adrezado, te hubieses adrezado que voste hubieras adrezado, te hubieses adrezado que él, que ella, que ustedse hubiera adrezado, se hubiese adrezado que nosotrosnos hubiéramos adrezado, nos hubiésemos adrezado que vosotrosos hubierais adrezado, os hubieseis adrezado que ustedes, que ellosse hubieran adrezado, se hubiesen adrezado
Futuro que yome adrezare que túte adrezares que voste adrezares que él, que ella, que ustedse adrezare que nosotrosnos adrezáremos que vosotrosos adrezareis que ustedes, que ellosse adrezaren
Futuro compuesto que yome hubiere adrezado que túte hubieres adrezado que voste hubieres adrezado que él, que ella, que ustedse hubiere adrezado que nosotrosnos hubiéremos adrezado que vosotrosos hubiereis adrezado que ustedes, que ellosse hubieren adrezado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)adrézate (vos)adrezate (usted)adrécese (nosotros)adrecémonos (vosotros)adrezaos (ustedes)adrécense
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «adrezarse» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 22. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.