adrezarse
Apariencia
| adrezarse | |
| seseante (AFI) | [að̞ɾeˈsaɾse] |
| no seseante (AFI) | [að̞ɾeˈθaɾse] |
| silabación | a-dre-zar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De adrezar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Enderezarse, empinarse, levantarse.[1]
- Uso: anticuado.[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de adrezarse paradigma: realizar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | adrezarse | haberse adrezado | |||||
| Gerundio | adrezándose | habiéndose adrezado | |||||
| Participio | adrezado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me adrezo | tú te adrezas | vos te adrezás | él, ella, usted se adreza | nosotros nos adrezamos | vosotros os adrezáis | ustedes, ellos se adrezan |
| Pretérito imperfecto | yo me adrezaba | tú te adrezabas | vos te adrezabas | él, ella, usted se adrezaba | nosotros nos adrezábamos | vosotros os adrezabais | ustedes, ellos se adrezaban |
| Pretérito perfecto | yo me adrecé | tú te adrezaste | vos te adrezaste | él, ella, usted se adrezó | nosotros nos adrezamos | vosotros os adrezasteis | ustedes, ellos se adrezaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había adrezado | tú te habías adrezado | vos te habías adrezado | él, ella, usted se había adrezado | nosotros nos habíamos adrezado | vosotros os habíais adrezado | ustedes, ellos se habían adrezado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he adrezado | tú te has adrezado | vos te has adrezado | él, ella, usted se ha adrezado | nosotros nos hemos adrezado | vosotros os habéis adrezado | ustedes, ellos se han adrezado |
| Futuro | yo me adrezaré | tú te adrezarás | vos te adrezarás | él, ella, usted se adrezará | nosotros nos adrezaremos | vosotros os adrezaréis | ustedes, ellos se adrezarán |
| Futuro compuesto | yo me habré adrezado | tú te habrás adrezado | vos te habrás adrezado | él, ella, usted se habrá adrezado | nosotros nos habremos adrezado | vosotros os habréis adrezado | ustedes, ellos se habrán adrezado |
| Pretérito anterior† | yo me hube adrezado | tú te hubiste adrezado | vos te hubiste adrezado | él, ella, usted se hubo adrezado | nosotros nos hubimos adrezado | vosotros os hubisteis adrezado | ustedes, ellos se hubieron adrezado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me adrezaría | tú te adrezarías | vos te adrezarías | él, ella, usted se adrezaría | nosotros nos adrezaríamos | vosotros os adrezaríais | ustedes, ellos se adrezarían |
| Condicional compuesto | yo me habría adrezado | tú te habrías adrezado | vos te habrías adrezado | él, ella, usted se habría adrezado | nosotros nos habríamos adrezado | vosotros os habríais adrezado | ustedes, ellos se habrían adrezado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me adrece | que tú te adreces | que vos te adreces, te adrecés | que él, que ella, que usted se adrece | que nosotros nos adrecemos | que vosotros os adrecéis | que ustedes, que ellos se adrecen |
| Pretérito imperfecto | que yo me adrezara, me adrezase | que tú te adrezaras, te adrezases | que vos te adrezaras, te adrezases | que él, que ella, que usted se adrezara, se adrezase | que nosotros nos adrezáramos, nos adrezásemos | que vosotros os adrezarais, os adrezaseis | que ustedes, que ellos se adrezaran, se adrezasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya adrezado | que tú te hayas adrezado | que vos te hayas adrezado | que él, que ella, que usted se haya adrezado | que nosotros nos hayamos adrezado | que vosotros os hayáis adrezado | que ustedes, que ellos se hayan adrezado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera adrezado, me hubiese adrezado | que tú te hubieras adrezado, te hubieses adrezado | que vos te hubieras adrezado, te hubieses adrezado | que él, que ella, que usted se hubiera adrezado, se hubiese adrezado | que nosotros nos hubiéramos adrezado, nos hubiésemos adrezado | que vosotros os hubierais adrezado, os hubieseis adrezado | que ustedes, que ellos se hubieran adrezado, se hubiesen adrezado |
| Futuro† | que yo me adrezare | que tú te adrezares | que vos te adrezares | que él, que ella, que usted se adrezare | que nosotros nos adrezáremos | que vosotros os adrezareis | que ustedes, que ellos se adrezaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere adrezado | que tú te hubieres adrezado | que vos te hubieres adrezado | que él, que ella, que usted se hubiere adrezado | que nosotros nos hubiéremos adrezado | que vosotros os hubiereis adrezado | que ustedes, que ellos se hubieren adrezado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) adrézate | (vos) adrezate | (usted) adrécese | (nosotros) adrecémonos | (vosotros) adrezaos | (ustedes) adrécense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]- adrezar (más acepciones)
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]