Ir al contenido

aduce

De Wikcionario, el diccionario libre
aduce
seseante (AFI) [aˈð̞use]
no seseante (AFI) [aˈð̞uθe]
silabación a-du-ce
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas u.se, u.θe

Forma verbal

[editar]
1
Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de aducir.
2
Segunda persona del singular (tú) del imperativo de aducir.

Rumano

[editar]
aduce
pronunciación (AFI) adúce /aˈdu.t͡ʃe/
silabación a-dú-ce
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
grafías alternativas адуче[1]
rima u.t͡ʃe

Etimología

[editar]

Del latín addūcere ('traer').[2] Cognado del arrumano aduc.

Verbo transitivo

[editar]
1
Traer.

Conjugación

[editar]
Conjugación de aduce (tercera conjugación, irregular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo aduce
Gerundio aducând
Participio adus
Formas personales
Modo indicativo
eu, io tu el, ea noi voi ei, ele
Presente eu, ioaduc tuaduci el, eaaduce noiaducem voiaduceți ei, eleaduc
Pretérito imperfecto eu, ioaduceam tuaduceai el, eaaducea noiaduceam voiaduceați ei, eleaduceau
Pretérito perfecto eu, ioadusei tuaduseși el, eaaduse noiaduserăm voiaduserăți ei, eleaduseră
Pretérito pluscuamperfecto eu, ioadusesem tuaduseseși el, eaadusese noiaduseserăm voiaduseserăți ei, eleaduseseră
Modo imperativo
(tu) (voi)
Presente - (tu)adu - - (voi)aduceți -
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Referencias y notas

[editar]
  1. Moldavia
  2. «aduce» en DEX online.