androceu
Apariencia
| androceu | |
| brasilero (AFI) | /ã.dɾoˈsew/ |
| europeo (AFI) | /ã.dɾuˈsew/ |
| silabación | an-dro-ceu |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | ew |
Etimología
[editar]Del neolatín androecium.
Sustantivo masculino
[editar]androceu ¦ plural: androceus
- 1 Botánica
- Androceo.
Véase también
[editar]Rumano
[editar]| androceu | |
| pronunciación (AFI) | androcéu /an.droˈt͡ʃe.u/ |
| silabación | an-dro-cé-u |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | e.u |
Etimología
[editar]Sustantivo neutro
[editar]- 1 Botánica
- Androceo.
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de androceu (regular) [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom./acc. indefinido | sg. androceu | pl. androcee |
| Gen./dat. indefinido | sg. androceu | pl. androcee |
| Nom./acc. definido | sg. androceul | pl. androceele |
| Gen./dat. definido | sg. androceului | pl. androceelor |
| Vocativo | sg. androceule | pl. androceelor |
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Portugués
- PT:Palabras agudas
- PT:Palabras trisílabas
- PT:Rimas:ew
- PT:Palabras provenientes del neolatín
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos regulares
- PT:Botánica
- Rumano
- RO:Palabras llanas
- RO:Palabras tetrasílabas
- RO:Rimas:e.u
- RO:Palabras provenientes del francés
- RO:Sustantivos neutros
- RO:Sustantivos
- RO:Botánica
- RO:Sustantivos regulares