Ir al contenido

anteeo

De Wikcionario, el diccionario libre
anteeō
clásico (AFI) [anˈtɛ.ɛ.o:]
variantes antideō[1]

Etimología

[editar]

Del prefijo ante- (preposición) y eō, īre ('ir').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Ir delante.
2
Ser superior, aventajar.

Verbo transitivo

[editar]
3
Preceder.
4
Adelantar.
5
Prevenir, adelantarse.
6
Aventajar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de anteeō, anteīre, anteiī, anteitum(cuarta conjugación, irregular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo anteīre, anteīsse, anteiisse, anteīvisse
Infinitivo pasivo anteīrī, anteīrier
Participio activo anteiēns, anteitūrus
Participio pasivo anteeundum, anteitum
Gerundio anteeundī, anteeundō, anteeundum
Supino anteitum, anteitū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoanteeō anteīs is, ea, idanteit nōsanteīmus vōsanteītis eī, eae, eaanteeunt
Pretérito imperfecto egoanteībam anteībās is, ea, idanteībat nōsanteībāmus vōsanteībātis eī, eae, eaanteībant
Futuro egoanteībō anteībis is, ea, idanteībit nōsanteībimus vōsanteībitis eī, eae, eaanteībunt
Pretérito perfecto egoanteiī, anteīvī anteīstī, anteiistī, anteīvistī is, ea, idanteiit, anteīvit nōsanteiimus, anteīvimus vōsanteīstis, anteiistis, anteīvistis eī, eae, eaanteiērunt, anteiēre, anteīvērunt, anteīvēre
Pretérito pluscuamperfecto egoanteieram, anteīveram anteierās, anteīverās is, ea, idanteierat, anteīverat nōsanteierāmus, anteīverāmus vōsanteierātis, anteīverātis eī, eae, eaanteierant, anteīverant
Futuro perfecto egoanteierō, anteīverō anteieris, anteīveris is, ea, idanteierit, anteīverit nōsanteierimus, anteīverimus vōsanteieritis, anteīveritis eī, eae, eaanteierint, anteīverint
Presente pasivo ego is, ea, idanteītur nōs vōs eī, eae, ea
Pretérito imperfecto pasivo ego is, ea, idanteībātur nōs vōs eī, eae, ea
Futuro pasivo ego is, ea, idanteībitur nōs vōs eī, eae, ea
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoanteeam ut tūanteeās ut is, ut ea, ut idanteeat ut nōsanteeāmus ut vōsanteeātis ut eī, ut eae, ut eaanteeant
Pretérito imperfecto ut egoanteīrem ut tūanteīrēs ut is, ut ea, ut idanteīret ut nōsanteīrēmus ut vōsanteīrētis ut eī, ut eae, ut eaanteīrent
Pretérito perfecto ut egoanteierim, anteīverim ut tūanteierīs, anteīverīs ut is, ut ea, ut idanteierit, anteīverit ut nōsanteierīmus, anteīverīmus ut vōsanteierītis, anteīverītis ut eī, ut eae, ut eaanteierint, anteīverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoanteīssem, anteiissem, anteīvissem ut tūanteīssēs, anteiissēs, anteīvissēs ut is, ut ea, ut idanteīsset, anteiisset, anteīvisset ut nōsanteīssēmus, anteiissēmus, anteīvissēmus ut vōsanteīssētis, anteiissētis, anteīvissētis ut eī, ut eae, ut eaanteīssent, anteiissent, anteīvissent
Presente pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut idanteeātur ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Pretérito imperfecto pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut idanteīrētur ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)anteī (is, ea, id) (vōs)anteīte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)anteītō (is, ea, id)anteītō (vōs)anteītōte (eī, eae, ea)anteeuntō
Presente pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū) (is, ea, id)anteītor (vōs) (eī, eae, ea)
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. arcaica