| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
appretiāre, appretiāvisse |
| Infinitivo pasivo |
appretiārī |
| Participio activo |
appretiāns, appretiātūrus |
| Participio pasivo |
appretiandus, appretiātus |
| Gerundio |
appretiandī, appretiandō, appretiandum |
| Supino |
appretiātum, appretiātū |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego appretiō |
tū appretiās |
is, ea, id appretiat |
nōs appretiāmus |
vōs appretiātis |
eī, eae, ea appretiant |
| Pretérito imperfecto |
ego appretiābam |
tū appretiābās |
is, ea, id appretiābat |
nōs appretiābāmus |
vōs appretiābātis |
eī, eae, ea appretiābant |
| Futuro |
ego appretiābō |
tū appretiābis |
is, ea, id appretiābit |
nōs appretiābimus |
vōs appretiābitis |
eī, eae, ea appretiābunt |
| Pretérito perfecto |
ego appretiāvī |
tū appretiāvistī |
is, ea, id appretiāvit |
nōs appretiāvimus |
vōs appretiāvistis |
eī, eae, ea appretiāvērunt, appretiāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego appretiāveram |
tū appretiāverās |
is, ea, id appretiāverat |
nōs appretiāverāmus |
vōs appretiāverātis |
eī, eae, ea appretiāverant |
| Futuro perfecto |
ego appretiāverō |
tū appretiāveris |
is, ea, id appretiāverit |
nōs appretiāverimus |
vōs appretiāveritis |
eī, eae, ea appretiāverint |
| Presente pasivo |
ego appretior |
tū appretiāris, appretiāre |
is, ea, id appretiātur |
nōs appretiāmur |
vōs appretiāminī |
eī, eae, ea appretiantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego appretiābar |
tū appretiābāris, appretiābāre |
is, ea, id appretiābātur |
nōs appretiābāmur |
vōs appretiābāminī |
eī, eae, ea appretiābantur |
| Futuro pasivo |
ego appretiābor |
tū appretiāberis, appretiābere |
is, ea, id appretiābitur |
nōs appretiābimur |
vōs appretiābiminī |
eī, eae, ea appretiābuntur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego appretiem |
ut tū appretiēs |
ut is, ut ea, ut id appretiet |
ut nōs appretiēmus |
ut vōs appretiētis |
ut eī, ut eae, ut ea appretient |
| Pretérito imperfecto |
ut ego appretiārem |
ut tū appretiārēs |
ut is, ut ea, ut id appretiāret |
ut nōs appretiārēmus |
ut vōs appretiārētis |
ut eī, ut eae, ut ea appretiārent |
| Pretérito perfecto |
ut ego appretiāverim |
ut tū appretiāverīs |
ut is, ut ea, ut id appretiāverit |
ut nōs appretiāverīmus |
ut vōs appretiāverītis |
ut eī, ut eae, ut ea appretiāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego appretiāvissem |
ut tū appretiāvissēs |
ut is, ut ea, ut id appretiāvisset |
ut nōs appretiāvissēmus |
ut vōs appretiāvissētis |
ut eī, ut eae, ut ea appretiāvissent |
| Presente pasivo |
ut ego appretier |
ut tū appretiēris, appretiēre |
ut is, ut ea, ut id appretiētur |
ut nōs appretiēmur |
ut vōs appretiēminī |
ut eī, ut eae, ut ea appretientur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego appretiārer |
ut tū appretiārēris, appretiārēre |
ut is, ut ea, ut id appretiārētur |
ut nōs appretiārēmur |
ut vōs appretiārēminī |
ut eī, ut eae, ut ea appretiārentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) appretiā |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) appretiāte |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) appretiātō |
(is, ea, id) appretiātō |
― ― |
(vōs) appretiātōte |
(eī, eae, ea) appretiantō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) appretiāre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) appretiāminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) appretiātor |
(is, ea, id) appretiātor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) appretiantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
