arboret
Apariencia
Rumano
[editar]| arborét | |
| pronunciación (AFI) | /ar.bo'ret/ |
Etimología 1
[editar]Del latín arborētum.[1] Compárese el arrumano arburet.
Sustantivo neutro
[editar]| Indefinido | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo– Acusativo |
un arboret | niște arborete |
| Genitivo– Dativo |
unui arboret | unor arborete |
| Definido | Singular | Plural |
| Nominativo– Acusativo |
arboretul | arboretele |
| Genitivo– Dativo |
arboretului | arboretelor |
| Vocativo | Singular | Plural |
| arboretule arborete |
arboretelor |
| Indefinido | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo– Acusativo |
un arboret | niște arboreturi |
| Genitivo– Dativo |
unui arboret | unor arboreturi |
| Definido | Singular | Plural |
| Nominativo– Acusativo |
arboretul | arboreturile |
| Genitivo– Dativo |
arboretului | arboreturilor |
| Vocativo | Singular | Plural |
| arboretule arborete |
arboreturilor |

- 2
- Matorral.
Etimología 2
[editar]Del italiano arboretto y alberetto.[1]
Sustantivo masculino
[editar]| Indefinido | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo– Acusativo |
un arboret | niște aboreți |
| Genitivo– Dativo |
unui aboret | unor aboreți |
| Definido | Singular | Plural |
| Nominativo– Acusativo |
aboretul | aboreții |
| Genitivo– Dativo |
aboretului | aboreților |
| Vocativo | Singular | Plural |
| aboretule |
aboreților |
Información adicional
[editar]- Derivado: subarboret.
- Morfología: arbore, -et.