arceo

Latín

arceo
clásico (AFI)	/ˈar.ke.oː/
eclesiástico (AFI)	/ˈar.t͡ʃe.o/
silabación	ar-ce-ō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	ar.t͡ʃe.o, ar.ke.oː

Etimología

Del protoitálico *ark-eje/o- ('contener'), y este del protoindoeuropeo *h₂(o)rk-eye/o-, de *h₂erk- ('tener'). Compárese el hitita har(k)- ("tener"), el griego antiguo ἀρκέω (arkéō, "evitar, defender") y el armenio antiguo արգել (argel, 'obstáculo').
→ arcus, arx, parcō

Verbo transitivo

1

Mantener adentro, encerrar, retener, contener.

2

Mantener dentro de los límites.

3

Mantener afuera, mantener alejado, negar la entrada, rechazar, rehusar, impedir, etc.

4

Proteger, defender.

Conjugación

Conjugación de arceō, arcēre, arcuī, arcitum  (segunda conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	arcēre, arcuisse
Infinitivo pasivo	arcērī
Participio activo	arcēns, arcitūrus
Participio pasivo	arcendus, arcitus
Gerundio	arcendī, arcendō, arcendum
Supino	arcitum, arcitū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego arceō	tū arcēs	is, ea, id arcet	nōs arcēmus	vōs arcētis	eī, eae, ea arcent
Pretérito imperfecto	ego arcēbam	tū arcēbās	is, ea, id arcēbat	nōs arcēbāmus	vōs arcēbātis	eī, eae, ea arcēbant
Futuro	ego arcēbō	tū arcēbis	is, ea, id arcēbit	nōs arcēbimus	vōs arcēbitis	eī, eae, ea arcēbunt
Pretérito perfecto	ego arcuī	tū arcuistī	is, ea, id arcuit	nōs arcuimus	vōs arcuistis	eī, eae, ea arcuērunt, arcuēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego arcueram	tū arcuerās	is, ea, id arcuerat	nōs arcuerāmus	vōs arcuerātis	eī, eae, ea arcuerant
Futuro perfecto	ego arcuerō	tū arcueris	is, ea, id arcuerit	nōs arcuerimus	vōs arcueritis	eī, eae, ea arcuerint
Presente pasivo	ego arceor	tū arcēris, arcēre	is, ea, id arcētur	nōs arcēmur	vōs arcēminī	eī, eae, ea arcentur
Pretérito imperfecto pasivo	ego arcēbar	tū arcēbāris, arcēbāre	is, ea, id arcēbātur	nōs arcēbāmur	vōs arcēbāminī	eī, eae, ea arcēbantur
Futuro pasivo	ego arcēbor	tū arcēberis, arcēbere	is, ea, id arcēbitur	nōs arcēbimur	vōs arcēbiminī	eī, eae, ea arcēbuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego arceam	ut tū arceās	ut is, ut ea, ut id arceat	ut nōs arceāmus	ut vōs arceātis	ut eī, ut eae, ut ea arceant
Pretérito imperfecto	ut ego arcērem	ut tū arcērēs	ut is, ut ea, ut id arcēret	ut nōs arcērēmus	ut vōs arcērētis	ut eī, ut eae, ut ea arcērent
Pretérito perfecto	ut ego arcuerim	ut tū arcuerīs	ut is, ut ea, ut id arcuerit	ut nōs arcuerīmus	ut vōs arcuerītis	ut eī, ut eae, ut ea arcuerint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego arcuissem	ut tū arcuissēs	ut is, ut ea, ut id arcuisset	ut nōs arcuissēmus	ut vōs arcuissētis	ut eī, ut eae, ut ea arcuissent
Presente pasivo	ut ego arcear	ut tū arceāris, arceāre	ut is, ut ea, ut id arceātur	ut nōs arceāmur	ut vōs arceāminī	ut eī, ut eae, ut ea arceantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego arcērer	ut tū arcērēris, arcērēre	ut is, ut ea, ut id arcērētur	ut nōs arcērēmur	ut vōs arcērēminī	ut eī, ut eae, ut ea arcērentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) arcē	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) arcēte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) arcētō	(is, ea, id) arcētō	― ―	(vōs) arcētōte	(eī, eae, ea) arcentō
Presente pasivo	― ―	(tū) arcēre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) arcēminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) arcētor	(is, ea, id) arcētor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) arcentor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad