asordinarse
Apariencia
| asordinarse | |
| pronunciación (AFI) | [asoɾð̞iˈnaɾse] |
| silabación | a-sor-di-nar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De asordinar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Asordinar (uso pronominal de ...)
Conjugación
[editar]Conjugación de asordinarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | asordinarse | haberse asordinado | |||||
| Gerundio | asordinándose | habiéndose asordinado | |||||
| Participio | asordinado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me asordino | tú te asordinas | vos te asordinás | él, ella, usted se asordina | nosotros nos asordinamos | vosotros os asordináis | ustedes, ellos se asordinan |
| Pretérito imperfecto | yo me asordinaba | tú te asordinabas | vos te asordinabas | él, ella, usted se asordinaba | nosotros nos asordinábamos | vosotros os asordinabais | ustedes, ellos se asordinaban |
| Pretérito perfecto | yo me asordiné | tú te asordinaste | vos te asordinaste | él, ella, usted se asordinó | nosotros nos asordinamos | vosotros os asordinasteis | ustedes, ellos se asordinaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había asordinado | tú te habías asordinado | vos te habías asordinado | él, ella, usted se había asordinado | nosotros nos habíamos asordinado | vosotros os habíais asordinado | ustedes, ellos se habían asordinado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he asordinado | tú te has asordinado | vos te has asordinado | él, ella, usted se ha asordinado | nosotros nos hemos asordinado | vosotros os habéis asordinado | ustedes, ellos se han asordinado |
| Futuro | yo me asordinaré | tú te asordinarás | vos te asordinarás | él, ella, usted se asordinará | nosotros nos asordinaremos | vosotros os asordinaréis | ustedes, ellos se asordinarán |
| Futuro compuesto | yo me habré asordinado | tú te habrás asordinado | vos te habrás asordinado | él, ella, usted se habrá asordinado | nosotros nos habremos asordinado | vosotros os habréis asordinado | ustedes, ellos se habrán asordinado |
| Pretérito anterior† | yo me hube asordinado | tú te hubiste asordinado | vos te hubiste asordinado | él, ella, usted se hubo asordinado | nosotros nos hubimos asordinado | vosotros os hubisteis asordinado | ustedes, ellos se hubieron asordinado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me asordinaría | tú te asordinarías | vos te asordinarías | él, ella, usted se asordinaría | nosotros nos asordinaríamos | vosotros os asordinaríais | ustedes, ellos se asordinarían |
| Condicional compuesto | yo me habría asordinado | tú te habrías asordinado | vos te habrías asordinado | él, ella, usted se habría asordinado | nosotros nos habríamos asordinado | vosotros os habríais asordinado | ustedes, ellos se habrían asordinado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me asordine | que tú te asordines | que vos te asordines, te asordinés | que él, que ella, que usted se asordine | que nosotros nos asordinemos | que vosotros os asordinéis | que ustedes, que ellos se asordinen |
| Pretérito imperfecto | que yo me asordinara, me asordinase | que tú te asordinaras, te asordinases | que vos te asordinaras, te asordinases | que él, que ella, que usted se asordinara, se asordinase | que nosotros nos asordináramos, nos asordinásemos | que vosotros os asordinarais, os asordinaseis | que ustedes, que ellos se asordinaran, se asordinasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya asordinado | que tú te hayas asordinado | que vos te hayas asordinado | que él, que ella, que usted se haya asordinado | que nosotros nos hayamos asordinado | que vosotros os hayáis asordinado | que ustedes, que ellos se hayan asordinado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera asordinado, me hubiese asordinado | que tú te hubieras asordinado, te hubieses asordinado | que vos te hubieras asordinado, te hubieses asordinado | que él, que ella, que usted se hubiera asordinado, se hubiese asordinado | que nosotros nos hubiéramos asordinado, nos hubiésemos asordinado | que vosotros os hubierais asordinado, os hubieseis asordinado | que ustedes, que ellos se hubieran asordinado, se hubiesen asordinado |
| Futuro† | que yo me asordinare | que tú te asordinares | que vos te asordinares | que él, que ella, que usted se asordinare | que nosotros nos asordináremos | que vosotros os asordinareis | que ustedes, que ellos se asordinaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere asordinado | que tú te hubieres asordinado | que vos te hubieres asordinado | que él, que ella, que usted se hubiere asordinado | que nosotros nos hubiéremos asordinado | que vosotros os hubiereis asordinado | que ustedes, que ellos se hubieren asordinado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) asordínate | (vos) asordinate | (usted) asordínese | (nosotros) asordinémonos | (vosotros) asordinaos | (ustedes) asordínense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]