atarquinarse
Apariencia
| atarquinarse | |
| pronunciación (AFI) | [at̪aɾkiˈnaɾse] |
| silabación | a-tar-qui-nar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De atarquinar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Cubrirse de tarquín, quedar cubierto de tarquín.
- Relacionados: embarrarse, encenagarse, enlodarse.
Conjugación
[editar]Conjugación de atarquinarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | atarquinarse | haberse atarquinado | |||||
| Gerundio | atarquinándose | habiéndose atarquinado | |||||
| Participio | atarquinado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me atarquino | tú te atarquinas | vos te atarquinás | él, ella, usted se atarquina | nosotros nos atarquinamos | vosotros os atarquináis | ustedes, ellos se atarquinan |
| Pretérito imperfecto | yo me atarquinaba | tú te atarquinabas | vos te atarquinabas | él, ella, usted se atarquinaba | nosotros nos atarquinábamos | vosotros os atarquinabais | ustedes, ellos se atarquinaban |
| Pretérito perfecto | yo me atarquiné | tú te atarquinaste | vos te atarquinaste | él, ella, usted se atarquinó | nosotros nos atarquinamos | vosotros os atarquinasteis | ustedes, ellos se atarquinaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había atarquinado | tú te habías atarquinado | vos te habías atarquinado | él, ella, usted se había atarquinado | nosotros nos habíamos atarquinado | vosotros os habíais atarquinado | ustedes, ellos se habían atarquinado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he atarquinado | tú te has atarquinado | vos te has atarquinado | él, ella, usted se ha atarquinado | nosotros nos hemos atarquinado | vosotros os habéis atarquinado | ustedes, ellos se han atarquinado |
| Futuro | yo me atarquinaré | tú te atarquinarás | vos te atarquinarás | él, ella, usted se atarquinará | nosotros nos atarquinaremos | vosotros os atarquinaréis | ustedes, ellos se atarquinarán |
| Futuro compuesto | yo me habré atarquinado | tú te habrás atarquinado | vos te habrás atarquinado | él, ella, usted se habrá atarquinado | nosotros nos habremos atarquinado | vosotros os habréis atarquinado | ustedes, ellos se habrán atarquinado |
| Pretérito anterior† | yo me hube atarquinado | tú te hubiste atarquinado | vos te hubiste atarquinado | él, ella, usted se hubo atarquinado | nosotros nos hubimos atarquinado | vosotros os hubisteis atarquinado | ustedes, ellos se hubieron atarquinado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me atarquinaría | tú te atarquinarías | vos te atarquinarías | él, ella, usted se atarquinaría | nosotros nos atarquinaríamos | vosotros os atarquinaríais | ustedes, ellos se atarquinarían |
| Condicional compuesto | yo me habría atarquinado | tú te habrías atarquinado | vos te habrías atarquinado | él, ella, usted se habría atarquinado | nosotros nos habríamos atarquinado | vosotros os habríais atarquinado | ustedes, ellos se habrían atarquinado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me atarquine | que tú te atarquines | que vos te atarquines, te atarquinés | que él, que ella, que usted se atarquine | que nosotros nos atarquinemos | que vosotros os atarquinéis | que ustedes, que ellos se atarquinen |
| Pretérito imperfecto | que yo me atarquinara, me atarquinase | que tú te atarquinaras, te atarquinases | que vos te atarquinaras, te atarquinases | que él, que ella, que usted se atarquinara, se atarquinase | que nosotros nos atarquináramos, nos atarquinásemos | que vosotros os atarquinarais, os atarquinaseis | que ustedes, que ellos se atarquinaran, se atarquinasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya atarquinado | que tú te hayas atarquinado | que vos te hayas atarquinado | que él, que ella, que usted se haya atarquinado | que nosotros nos hayamos atarquinado | que vosotros os hayáis atarquinado | que ustedes, que ellos se hayan atarquinado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera atarquinado, me hubiese atarquinado | que tú te hubieras atarquinado, te hubieses atarquinado | que vos te hubieras atarquinado, te hubieses atarquinado | que él, que ella, que usted se hubiera atarquinado, se hubiese atarquinado | que nosotros nos hubiéramos atarquinado, nos hubiésemos atarquinado | que vosotros os hubierais atarquinado, os hubieseis atarquinado | que ustedes, que ellos se hubieran atarquinado, se hubiesen atarquinado |
| Futuro† | que yo me atarquinare | que tú te atarquinares | que vos te atarquinares | que él, que ella, que usted se atarquinare | que nosotros nos atarquináremos | que vosotros os atarquinareis | que ustedes, que ellos se atarquinaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere atarquinado | que tú te hubieres atarquinado | que vos te hubieres atarquinado | que él, que ella, que usted se hubiere atarquinado | que nosotros nos hubiéremos atarquinado | que vosotros os hubiereis atarquinado | que ustedes, que ellos se hubieren atarquinado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) atarqúinate | (vos) atarquinate | (usted) atarqúinese | (nosotros) atarquinémonos | (vosotros) atarquinaos | (ustedes) atarqúinense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]