bekain

Vasco

Compuesto de begi ('ojo') y gain ('sobre').

1 Anatomía

Ceja.

Declinación de bekain tipo: sustantivo inanimado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. bekain	sg. bekaina	pl. bekainak	prox. bekainok
Ergativo	indef. bekainek	sg. bekainak	pl. bekainek	prox. bekainok
Dativo	indef. bekaini	sg. bekainari	pl. bekainei	prox. bekainoi
Gen. posesivo	indef. bekainen	sg. bekainaren	pl. bekainen	prox. bekainon
Comitativo	indef. bekainekin	sg. bekainarekin	pl. bekainekin	prox. bekainokin
Causativo	indef. bekainengatik	sg. bekainarengatik	pl. bekainengatik	prox. bekainongatik
Benefactivo	indef. bekainentzat	sg. bekainarentzat	pl. bekainentzat	prox. bekainontzat
Instrumental	indef. bekainez	sg. bekainaz	pl. bekainez	prox. bekainotaz
Gen. locativo	indef. bekainetako	sg. bekaineko	pl. bekainetako	prox. bekainotako
Inesivo	indef. bekainetan	sg. bekainean	pl. bekainetan	prox. bekainotan
Ablativo	indef. bekainetatik	sg. bekainetik	pl. bekainetatik	prox. bekainotatik
Adlat. simple	indef. bekainetara	sg. bekainera	pl. bekainetara	prox. bekainotara
Adlat. comp.	indef. bekainetarako	sg. bekainerako	pl. bekainetarako	prox. bekainotarako
Adlat. final	indef. bekainetaraino	sg. bekaineraino	pl. bekainetaraino	prox. bekainotaraino
Adlat. direcc.	indef. bekainetarantz	sg. bekainerantz	pl. bekainetarantz	prox. bekainotarantz
Partitivo	indef. bekainik	―	―	―
Prolativo	indef. bekaintzat	―	―	―