bizkaitar

Vasco

bizkaitar
pronunciación (AFI)	/bis̻.kaj.tar/
silabación	biz-kai-tar
longitud silábica	trisílaba

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo

1 Gentilicios

Vizcaíno, persona originaria de Vizcaya.

Adjetivo

2 Gentilicios

Vizcaíno, algo que proviene o que tiene relación con Vizcaya.

Declinación

Declinación de bizkaitar  tipo: sustantivo animado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. bizkaitar	sg. bizkaitarra	pl. bizkaitarrak	prox. bizkaitarrok
Ergativo	indef. bizkaitarrek	sg. bizkaitarrak	pl. bizkaitarrek	prox. bizkaitarrok
Dativo	indef. bizkaitarri	sg. bizkaitarrari	pl. bizkaitarrei	prox. bizkaitarroi
Gen. posesivo	indef. bizkaitarren	sg. bizkaitarraren	pl. bizkaitarren	prox. bizkaitarron
Comitativo	indef. bizkaitarrekin	sg. bizkaitarrarekin	pl. bizkaitarrekin	prox. bizkaitarrokin
Causativo	indef. bizkaitarrengatik	sg. bizkaitarrarengatik	pl. bizkaitarrengatik	prox. bizkaitarrongatik
Benefactivo	indef. bizkaitarrentzat	sg. bizkaitarrarentzat	pl. bizkaitarrentzat	prox. bizkaitarrontzat
Instrumental	indef. bizkaitarrez	sg. bizkaitarraz	pl. bizkaitarrez	prox. bizkaitarrotaz
Inesivo	indef. bizkaitarrengan	sg. bizkaitarrarengan	pl. bizkaitarrengan	prox. bizkaitarrongan
Ablativo	indef. bizkaitarrengandik	sg. bizkaitarrarengandik	pl. bizkaitarrengandik	prox. bizkaitarrongandik
Adlat. simple	indef. bizkaitarrengana	sg. bizkaitarrarengana	pl. bizkaitarrengana	prox. bizkaitarrongana
Adlat. comp.	indef. bizkaitarrenganako	sg. bizkaitarrarenganako	pl. bizkaitarrenganako	prox. bizkaitarronganako
Adlat. final	indef. bizkaitarrenganaino	sg. bizkaitarrarenganaino	pl. bizkaitarrenganaino	prox. bizkaitarronganaino
Adlat. direcc.	indef. bizkaitarrenganantz	sg. bizkaitarrarenganantz	pl. bizkaitarrenganantz	prox. bizkaitarronganantz
Partitivo	indef. bizkaitarrik	―	―	―
Prolativo	indef. bizkaitartzat	―	―	―