blitzen
Apariencia
| blitzen | |
| pronunciación (AFI) | [ˈblɪt͡sən] |
| pronunciación (AFI) | [ˈblɪt͡sn̩] ⓘ |
Etimología
[editar]Del alemán antiguo bleckazzen.[1]
Verbo intransitivo
[editar]- 3
- Utilizar un flash.
Conjugación
[editar]Conjugación de blitzen paradigma: tanzen auxiliar: haben (débil, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | blitzen | |||||
| Participio presente | blitzend | |||||
| Participio pretérito | geblitzt | |||||
| Zu-infinitivo | ― | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ich | du | er, sie, es | wir | ihr | sie | |
| Presente | ich blitze | du blitzt | er, sie, es blitzt | wir blitzen | ihr blitzt | sie blitzen |
| Pretérito | ich blitzte | du blitztest | er, sie, es blitzte | wir blitzten | ihr blitztet | sie blitzten |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ich | du | er, sie, es | wir | ihr | sie | |
| Presente (1) | ich blitze | du blitzest | er, sie, es blitze | wir blitzen | ihr blitzet | sie blitzen |
| Pretérito (2) | ich blitzte | du blitztest | er, sie, es blitzte | wir blitzten | ihr blitztet | sie blitzten |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (du) | ― | (wir) | (ihr) | (Sie) | |
| Presente | ― ― | (du) blitz, blitze | ― ― | (wir) blitzen | (ihr) blitzt | (Sie) blitzen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||