bularretako

Vasco

bularretako
pronunciación (AFI)	/bu.la.re.ta.ko/
silabación	bu-la-rre-ta-ko
longitud silábica	pentasílaba

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo inanimado

1

Sujetador.

Véase también

• Wikipedia en vasco tiene un artículo sobre bularretako.

Declinación

Declinación de bularretako  tipo: sustantivo inanimado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. bularretako	sg. bularretakoa	pl. bularretakoak	prox. bularretakook
Ergativo	indef. bularretakok	sg. bularretakoak	pl. bularretakoek	prox. bularretakook
Dativo	indef. bularretakori	sg. bularretakoari	pl. bularretakoei	prox. bularretakooi
Gen. posesivo	indef. bularretakoren	sg. bularretakoaren	pl. bularretakoen	prox. bularretakoon
Comitativo	indef. bularretakorekin	sg. bularretakoarekin	pl. bularretakoekin	prox. bularretakookin
Causativo	indef. bularretakorengatik	sg. bularretakoarengatik	pl. bularretakoengatik	prox. bularretakoongatik
Benefactivo	indef. bularretakorentzat	sg. bularretakoarentzat	pl. bularretakoentzat	prox. bularretakoontzat
Instrumental	indef. bularretakoz	sg. bularretakoaz	pl. bularretakoez	prox. bularretakootaz
Gen. locativo	indef. bularretakotako	sg. bularretakoko	pl. bularretakoetako	prox. bularretakootako
Inesivo	indef. bularretakotan	sg. bularretakoan	pl. bularretakoetan	prox. bularretakootan
Ablativo	indef. bularretakotatik	sg. bularretakotik	pl. bularretakoetatik	prox. bularretakootatik
Adlat. simple	indef. bularretakotara	sg. bularretakora	pl. bularretakoetara	prox. bularretakootara
Adlat. comp.	indef. bularretakotarako	sg. bularretakorako	pl. bularretakoetarako	prox. bularretakootarako
Adlat. final	indef. bularretakotaraino	sg. bularretakoraino	pl. bularretakoetaraino	prox. bularretakootaraino
Adlat. direcc.	indef. bularretakotarantz	sg. bularretakorantz	pl. bularretakoetarantz	prox. bularretakootarantz
Partitivo	indef. bularretakorik	―	―	―
Prolativo	indef. bularretakotzat	―	―	―