buru-hezur

Vasco

buru-hezur
meridional (AFI)	/bu.ɾu e.s̻ur/
septentrional (AFI)	/bu.ɾu ɦe.s̻ur/

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo inanimado

1 Huesos

Cráneo

• Sinónimos: burezur, garezur

Véase también

• Wikipedia en vasco tiene un artículo sobre buru-hezur.

Declinación

Declinación de buru-hezur  tipo: sustantivo inanimado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. buru-hezur	sg. buru-hezurra	pl. buru-hezurrak	prox. buru-hezurrok
Ergativo	indef. buru-hezurrek	sg. buru-hezurrak	pl. buru-hezurrek	prox. buru-hezurrok
Dativo	indef. buru-hezurri	sg. buru-hezurrari	pl. buru-hezurrei	prox. buru-hezurroi
Gen. posesivo	indef. buru-hezurren	sg. buru-hezurraren	pl. buru-hezurren	prox. buru-hezurron
Comitativo	indef. buru-hezurrekin	sg. buru-hezurrarekin	pl. buru-hezurrekin	prox. buru-hezurrokin
Causativo	indef. buru-hezurrengatik	sg. buru-hezurrarengatik	pl. buru-hezurrengatik	prox. buru-hezurrongatik
Benefactivo	indef. buru-hezurrentzat	sg. buru-hezurrarentzat	pl. buru-hezurrentzat	prox. buru-hezurrontzat
Instrumental	indef. buru-hezurrez	sg. buru-hezurraz	pl. buru-hezurrez	prox. buru-hezurrotaz
Gen. locativo	indef. buru-hezurretako	sg. buru-hezurreko	pl. buru-hezurretako	prox. buru-hezurrotako
Inesivo	indef. buru-hezurretan	sg. buru-hezurrean	pl. buru-hezurretan	prox. buru-hezurrotan
Ablativo	indef. buru-hezurretatik	sg. buru-hezurretik	pl. buru-hezurretatik	prox. buru-hezurrotatik
Adlat. simple	indef. buru-hezurretara	sg. buru-hezurrera	pl. buru-hezurretara	prox. buru-hezurrotara
Adlat. comp.	indef. buru-hezurretarako	sg. buru-hezurrerako	pl. buru-hezurretarako	prox. buru-hezurrotarako
Adlat. final	indef. buru-hezurretaraino	sg. buru-hezurreraino	pl. buru-hezurretaraino	prox. buru-hezurrotaraino
Adlat. direcc.	indef. buru-hezurretarantz	sg. buru-hezurrerantz	pl. buru-hezurretarantz	prox. buru-hezurrotarantz
Partitivo	indef. buru-hezurrik	―	―	―
Prolativo	indef. buru-hezurtzat	―	―	―