Ir al contenido

calceo

De Wikcionario, el diccionario libre
calceo
clásico (AFI) /ˈkal.ke.oː/
eclesiástico (AFI) /ˈkal.t͡ʃe.o/
silabación cal-ce-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
variantes calciō
rimas al.ke.oː, al.t͡ʃe.o

Etimología

[editar]

De calceus ('calzado') y el sufijo ō3.[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Proporcionar o poner calzado, calzar.[1]
2
Poner calzado (herraduras, etc.) a animales, herrar.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de calceō, calceāre, calceāvī, calceātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo calceāre, calceāvisse
Infinitivo pasivo calceārī
Participio activo calceāns, calceātūrus
Participio pasivo calceandus, calceātus
Gerundio calceandī, calceandō, calceandum
Supino calceātum, calceātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egocalceō calceās is, ea, idcalceat nōscalceāmus vōscalceātis eī, eae, eacalceant
Pretérito imperfecto egocalceābam calceābās is, ea, idcalceābat nōscalceābāmus vōscalceābātis eī, eae, eacalceābant
Futuro egocalceābō calceābis is, ea, idcalceābit nōscalceābimus vōscalceābitis eī, eae, eacalceābunt
Pretérito perfecto egocalceāvī calceāvistī is, ea, idcalceāvit nōscalceāvimus vōscalceāvistis eī, eae, eacalceāvērunt, calceāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egocalceāveram calceāverās is, ea, idcalceāverat nōscalceāverāmus vōscalceāverātis eī, eae, eacalceāverant
Futuro perfecto egocalceāverō calceāveris is, ea, idcalceāverit nōscalceāverimus vōscalceāveritis eī, eae, eacalceāverint
Presente pasivo egocalceor calceāris, calceāre is, ea, idcalceātur nōscalceāmur vōscalceāminī eī, eae, eacalceantur
Pretérito imperfecto pasivo egocalceābar calceābāris, calceābāre is, ea, idcalceābātur nōscalceābāmur vōscalceābāminī eī, eae, eacalceābantur
Futuro pasivo egocalceābor calceāberis, calceābere is, ea, idcalceābitur nōscalceābimur vōscalceābiminī eī, eae, eacalceābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egocalceem ut tūcalceēs ut is, ut ea, ut idcalceet ut nōscalceēmus ut vōscalceētis ut eī, ut eae, ut eacalceent
Pretérito imperfecto ut egocalceārem ut tūcalceārēs ut is, ut ea, ut idcalceāret ut nōscalceārēmus ut vōscalceārētis ut eī, ut eae, ut eacalceārent
Pretérito perfecto ut egocalceāverim ut tūcalceāverīs ut is, ut ea, ut idcalceāverit ut nōscalceāverīmus ut vōscalceāverītis ut eī, ut eae, ut eacalceāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egocalceāvissem ut tūcalceāvissēs ut is, ut ea, ut idcalceāvisset ut nōscalceāvissēmus ut vōscalceāvissētis ut eī, ut eae, ut eacalceāvissent
Presente pasivo ut egocalceer ut tūcalceēris, calceēre ut is, ut ea, ut idcalceētur ut nōscalceēmur ut vōscalceēminī ut eī, ut eae, ut eacalceentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egocalceārer ut tūcalceārēris, calceārēre ut is, ut ea, ut idcalceārētur ut nōscalceārēmur ut vōscalceārēminī ut eī, ut eae, ut eacalceārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)calceā (is, ea, id) (vōs)calceāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)calceātō (is, ea, id)calceātō (vōs)calceātōte (eī, eae, ea)calceantō
Presente pasivo (tū)calceāre (is, ea, id) (vōs)calceāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)calceātor (is, ea, id)calceātor (vōs) (eī, eae, ea)calceantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.