Ir al contenido

cantus

De Wikcionario, el diccionario libre
cantus
clásico (AFI) /ˈkan.tus/
eclesiástico (AFI) /ˈkan.tus/
silabación can-tus
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima an.tus

Forma verbal

[editar]
1
Participio perfecto pasivo de canō.

Declinación

[editar]
Declinación de cantus, canta, cantumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.cantus f.canta n.cantum
Genitivo m.cantī f.cantae n.cantī
Dativo m.cantō f.cantae n.cantō
Acusativo m.cantum f.cantam n.cantum
Ablativo m.cantō f.cantā n.cantō
Vocativo m.cante f.canta n.cantum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.cantī f.cantae n.canta
Genitivo m.cantōrum f.cantārum n.cantōrum
Dativo m.cantīs f.cantīs n.cantīs
Acusativo m.cantōs f.cantās n.canta
Ablativo m.cantīs f.cantīs n.cantīs
Vocativo m.cantī f.cantae n.canta

Referencias y notas

[editar]