Ir al contenido

captivo

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  captivó
captivo
pronunciación (AFI) [kapˈt̪iβ̞o]
silabación cap-ti-vo
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
variantes cativo
rima i.bo

Etimología 1

[editar]

Del latín captīvus ('cautivo').[1]

Adjetivo

[editar]

captivo¦plural: captivos¦femenino: captiva¦femenino plural: captivas

1
Variante anticuada de cautivo (privado de la libertad).[1]
  • Uso: anticuado.

Sustantivo masculino

[editar]

captivo¦plural: captivos

2
Privación de la libertad.[1]

Traducciones

[editar]
  • [1] Véanse las traducciones en «cautivo».

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de captivar.
captivo
central (AFI) [kəpˈti.βu]
valenciano (AFI) [kapˈti.vo]
baleárico (AFI) [kəpˈti.vo]
acentuación llana
longitud silábica trisílaba

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular del presente de indicativo de captivar.
captivo
clásico (AFI) /kapˈtiː.woː/
eclesiástico (AFI) /kapˈti.vo/
silabación cap-tī-vō
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas iː.woː, i.vo

Etimología 1

[editar]

De captivus y el sufijo -o.

Verbo transitivo

[editar]
1
Capturar y hacer prisionero.

Información adicional

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de captīvō, captīvāre, captīvāvī, captīvātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo captīvāre, captīvāvisse
Infinitivo pasivo captīvārī
Participio activo captīvāns, captīvātūrus
Participio pasivo captīvandus, captīvātus
Gerundio captīvandī, captīvandō, captīvandum
Supino captīvātum, captīvātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egocaptīvō captīvās is, ea, idcaptīvat nōscaptīvāmus vōscaptīvātis eī, eae, eacaptīvant
Pretérito imperfecto egocaptīvābam captīvābās is, ea, idcaptīvābat nōscaptīvābāmus vōscaptīvābātis eī, eae, eacaptīvābant
Futuro egocaptīvābō captīvābis is, ea, idcaptīvābit nōscaptīvābimus vōscaptīvābitis eī, eae, eacaptīvābunt
Pretérito perfecto egocaptīvāvī captīvāvistī is, ea, idcaptīvāvit nōscaptīvāvimus vōscaptīvāvistis eī, eae, eacaptīvāvērunt, captīvāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egocaptīvāveram captīvāverās is, ea, idcaptīvāverat nōscaptīvāverāmus vōscaptīvāverātis eī, eae, eacaptīvāverant
Futuro perfecto egocaptīvāverō captīvāveris is, ea, idcaptīvāverit nōscaptīvāverimus vōscaptīvāveritis eī, eae, eacaptīvāverint
Presente pasivo egocaptīvor captīvāris, captīvāre is, ea, idcaptīvātur nōscaptīvāmur vōscaptīvāminī eī, eae, eacaptīvantur
Pretérito imperfecto pasivo egocaptīvābar captīvābāris, captīvābāre is, ea, idcaptīvābātur nōscaptīvābāmur vōscaptīvābāminī eī, eae, eacaptīvābantur
Futuro pasivo egocaptīvābor captīvāberis, captīvābere is, ea, idcaptīvābitur nōscaptīvābimur vōscaptīvābiminī eī, eae, eacaptīvābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egocaptīvem ut tūcaptīvēs ut is, ut ea, ut idcaptīvet ut nōscaptīvēmus ut vōscaptīvētis ut eī, ut eae, ut eacaptīvent
Pretérito imperfecto ut egocaptīvārem ut tūcaptīvārēs ut is, ut ea, ut idcaptīvāret ut nōscaptīvārēmus ut vōscaptīvārētis ut eī, ut eae, ut eacaptīvārent
Pretérito perfecto ut egocaptīvāverim ut tūcaptīvāverīs ut is, ut ea, ut idcaptīvāverit ut nōscaptīvāverīmus ut vōscaptīvāverītis ut eī, ut eae, ut eacaptīvāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egocaptīvāvissem ut tūcaptīvāvissēs ut is, ut ea, ut idcaptīvāvisset ut nōscaptīvāvissēmus ut vōscaptīvāvissētis ut eī, ut eae, ut eacaptīvāvissent
Presente pasivo ut egocaptīver ut tūcaptīvēris, captīvēre ut is, ut ea, ut idcaptīvētur ut nōscaptīvēmur ut vōscaptīvēminī ut eī, ut eae, ut eacaptīventur
Pretérito imperfecto pasivo ut egocaptīvārer ut tūcaptīvārēris, captīvārēre ut is, ut ea, ut idcaptīvārētur ut nōscaptīvārēmur ut vōscaptīvārēminī ut eī, ut eae, ut eacaptīvārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)captīvā (is, ea, id) (vōs)captīvāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)captīvātō (is, ea, id)captīvātō (vōs)captīvātōte (eī, eae, ea)captīvantō
Presente pasivo (tū)captīvāre (is, ea, id) (vōs)captīvāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)captīvātor (is, ea, id)captīvātor (vōs) (eī, eae, ea)captīvantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Forma flexiva

[editar]

Forma adjetiva

[editar]
1
Forma del dativo masculino singular de captivus.
2
Forma del dativo neutro singular de captivus.
3
Forma del ablativo masculino singular de captivus.
4
Forma del ablativo neutro singular de captivus.

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 «captivo» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.