cartografía
Apariencia
| cartografía | |
| pronunciación (AFI) | [kaɾt̪oɣ̞ɾaˈfia] |
| silabación | car-to-gra-fí-a |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | i.a |
Etimología 1
[editar]Del latín charta ('mapa') y el sufijo -grafía.

Sustantivo femenino
[editar]cartografía ¦ plural: cartografías
Información adicional
[editar]- Derivados: cartografiar, cartográfico, cartógrafo.
Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre cartografía.
Wikipedia tiene un artículo sobre Cartografía genética.
Traducciones
[editar][1] [▲▼]
- Alemán: Kartographie (de).
- Búlgaro: kартография (bg).
- Catalán: cartogrfia (ca).
- Checo: kartografie (cs).
- Chino: 地图学 (zh).
- Danés: kartografi (da).
- Eslovaco: kartografia (sk).
- Esloveno: kartografija (sl).
- Esperanto: kartografio (eo).
- Estonio: kartograafia (et).
- Vasco: kartografia (eu).
- Finés: kartanpiirustus (fi).
- Francés: cartographie (fr).
- Gallego: cartografía (gl).
- Galés: cartograffeg (cy).
- Griego: χαρτογραφία (el).
- Húngaro: kartográfia (hu); térképészet (hu).
- Indonesio: kartografi (id).
- Inglés: cartography (en).
- Interlingua: cartogrphia (ia).
- Italiano: cartografia (it).
- Japonés: 地図学 (ja).
- Neerlandés: cartografie (nl).
- Noruego bokmål: kartografi (nb).
- Polaco: kartografia (pl).
- Portugués: cartografia (pt).
- Ruso: картография (ru).
- Sueco: kartografi (sv).
- Turco: kartografi (tr).
- Vietnamita: bản đồ học (vi).
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de cartografiar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo de cartografiar.