chamas
Apariencia
| chamas | |
| pronunciación (AFI) | [ˈt͡ʃamas] |
| silabación | cha-mas |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | a.mas |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú) del presente de indicativo de chamar.
Gallego
[editar]| chamas | |
| pronunciación (AFI) | [ˈt͡ʃamɐs] |
| silabación | cha-mas |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | a.mas |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (ti) del presente de indicativo de chamar.[1]
| chamas | |
| brasilero (AFI) | /ˈʃã.mɐs/ |
| europeo (AFI) | /ˈʃɐ.mɐʃ/ |
| silabación | cha-mas |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | ɐ.mɐʃ, ã.mɐs |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tu) del presente de indicativo de chamar.
Referencias y notas
[editar]- ↑ «chamar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:a.mas
- ES:Formas verbales en indicativo
- Gallego
- GL:Palabras llanas
- GL:Palabras bisílabas
- GL:Rimas:a.mas
- GL:Páginas sin audios
- GL:Formas verbales en indicativo
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:ɐ.mɐʃ
- PT:Rimas:ã.mɐs
- PT:Páginas sin audios
- PT:Formas verbales en indicativo