circunvolución
Apariencia
| circunvolución | |
| seseante (AFI) | [siɾkũmboluˈsjõn] [siɾkũmbolusiˈõn] |
| no seseante (AFI) | [θiɾkũmboluˈθjõn] [θiɾkũmboluθiˈõn] |
| silabación | cir-cun-vo-lu-ción[1] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | on |
Etimología
[editar]Compuesto de circum ('en derredor') y volutio ('vuelta').[2]
Sustantivo femenino
[editar]circunvolución ¦ plural: circunvoluciones
Locuciones
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Gallego: circunvolución (gl).
Referencias y notas
[editar]- ↑ Para más información sobre las convenciones de hiatos y diptongos, véase esta sección.
- 1 2 «circunvolución» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 236. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.