clarus

Latín

clarus
clásico (AFI)	/ˈklaː.rus/
eclesiástico (AFI)	/ˈkla.rus/
silabación	clā-rus
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rimas	aː.rus, a.rus

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Adjetivo

Comparación
Comparativo:	clārior
Superlativo:	clārissimus

1

Claro, transparente, lúcido, espléndido, luminoso, brillante, resplandeciente.

• Antónimos: confusus, obscurus, occultus.

2

Famoso, ilustre, célebre, nombrado.

• Ejemplo: 

  Clarus erat silvis Cephalus.→ Célebre era Céfalo en los bosques.Ovidio. Heroidas. Capítulo Ep. IV. 93.

3

Manifiesto, patente.

Declinación

Declinación de clārus, clāra, clārum  tipo: primera y segunda declinación [▲▼]

Singular
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. clārus	f. clāra	n. clārum
Genitivo	m. clārī	f. clārae	n. clārī
Dativo	m. clārō	f. clārae	n. clārō
Acusativo	m. clārum	f. clāram	n. clārum
Ablativo	m. clārō	f. clārā	n. clārō
Vocativo	m. clāre	f. clāra	n. clārum
Plural
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. clārī	f. clārae	n. clāra
Genitivo	m. clārōrum	f. clārārum	n. clārōrum
Dativo	m. clārīs	f. clārīs	n. clārīs
Acusativo	m. clārōs	f. clārās	n. clāra
Ablativo	m. clārīs	f. clārīs	n. clārīs
Vocativo	m. clārī	f. clārae	n. clāra