coice
Apariencia
| coice | |
| clásico (AFI) | /koˈiː.ke/ |
| eclesiástico (AFI) | /koˈi.t͡ʃe/ |
| silabación | co-ī-ce |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | iː.ke, i.t͡ʃe |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular del imperativo presente activo de coīciō.
| coice | |
| brasilero (AFI) | /ˈkoj.si/ |
| europeo (AFI) | /ˈkoj.sɨ/ |
| silabación | coi-ce |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| grafías alternativas | couce |
| rimas | oj.sɨ, oj.si |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino
[editar]coice ¦ plural: coices
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras trisílabas
- LA:Rimas:iː.ke
- LA:Rimas:i.t͡ʃe
- LA:Formas verbales en imperativo
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:oj.sɨ
- PT:Rimas:oj.si
- PT:Palabras con varias grafías
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos regulares