commodo

Latín

commodo
clásico (AFI)	/ˈkom.mo.doː/
eclesiástico (AFI)	/ˈkom.mo.do/ (etimología 2)
clásico (AFI)	/ˈkom.mo.doː/ (etimología 2)
eclesiástico (AFI)	/ˈkom.mo.do/
silabación	com-mo-dō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	om.mo.doː, om.mo.do

Etimología 1

de commodus ("conveniente", "apropiado", etc.), y este del prefijo con- ('con') y modus ('medida').^[1]

Verbo transitivo

1: Prestar, alquilar.^[1]
2: Poner a disposición (de).^[1]
3: Proveer, conceder, otorgar, dar.^[1]
4: Aplicar (de la manera que corresponda), ser apropiado, conveniente (para).^[1]

Verbo intransitivo

5: Ser complaciente, servicial, ayudar.^[1]

Conjugación

Conjugación de commodō, commodāre, commodāvī, commodātum (primera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	commodāre, commodāvisse
Infinitivo pasivo	commodārī
Participio activo	commodāns, commodātūrus
Participio pasivo	commodandus, commodātus
Gerundio	commodandī, commodandō, commodandum
Supino	commodātum, commodātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego commodō	tū commodās	is, ea, id commodat	nōs commodāmus	vōs commodātis	eī, eae, ea commodant
Pretérito imperfecto	ego commodābam	tū commodābās	is, ea, id commodābat	nōs commodābāmus	vōs commodābātis	eī, eae, ea commodābant
Futuro	ego commodābō	tū commodābis	is, ea, id commodābit	nōs commodābimus	vōs commodābitis	eī, eae, ea commodābunt
Pretérito perfecto	ego commodāvī	tū commodāvistī	is, ea, id commodāvit	nōs commodāvimus	vōs commodāvistis	eī, eae, ea commodāvērunt, commodāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego commodāveram	tū commodāverās	is, ea, id commodāverat	nōs commodāverāmus	vōs commodāverātis	eī, eae, ea commodāverant
Futuro perfecto	ego commodāverō	tū commodāveris	is, ea, id commodāverit	nōs commodāverimus	vōs commodāveritis	eī, eae, ea commodāverint
Presente pasivo	ego commodor	tū commodāris, commodāre	is, ea, id commodātur	nōs commodāmur	vōs commodāminī	eī, eae, ea commodantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego commodābar	tū commodābāris, commodābāre	is, ea, id commodābātur	nōs commodābāmur	vōs commodābāminī	eī, eae, ea commodābantur
Futuro pasivo	ego commodābor	tū commodāberis, commodābere	is, ea, id commodābitur	nōs commodābimur	vōs commodābiminī	eī, eae, ea commodābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego commodem	ut tū commodēs	ut is, ut ea, ut id commodet	ut nōs commodēmus	ut vōs commodētis	ut eī, ut eae, ut ea commodent
Pretérito imperfecto	ut ego commodārem	ut tū commodārēs	ut is, ut ea, ut id commodāret	ut nōs commodārēmus	ut vōs commodārētis	ut eī, ut eae, ut ea commodārent
Pretérito perfecto	ut ego commodāverim	ut tū commodāverīs	ut is, ut ea, ut id commodāverit	ut nōs commodāverīmus	ut vōs commodāverītis	ut eī, ut eae, ut ea commodāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego commodāvissem	ut tū commodāvissēs	ut is, ut ea, ut id commodāvisset	ut nōs commodāvissēmus	ut vōs commodāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea commodāvissent
Presente pasivo	ut ego commoder	ut tū commodēris, commodēre	ut is, ut ea, ut id commodētur	ut nōs commodēmur	ut vōs commodēminī	ut eī, ut eae, ut ea commodentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego commodārer	ut tū commodārēris, commodārēre	ut is, ut ea, ut id commodārētur	ut nōs commodārēmur	ut vōs commodārēminī	ut eī, ut eae, ut ea commodārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) commodā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) commodāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) commodātō	(is, ea, id) commodātō	― ―	(vōs) commodātōte	(eī, eae, ea) commodantō
Presente pasivo	― ―	(tū) commodāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) commodāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) commodātor	(is, ea, id) commodātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) commodantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Etimología 2

De commodus ("conveniente", "oportuno", etc.) y el sufijo ō₂.^[1]

Adverbio

1: Convenientemente, oportunamente.^[1]
2: Cómodamente, a discreción.^[2]

Referencias y notas

1 2 3 4 5 6 7 8 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.
↑ Georges, Heinrich (1913). "commodo". En: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft

[ol-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.

[2] Georges, Heinrich (1913). "commodo". En: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft

[1]

[2]