concretés
Apariencia
| concretés | |
| pronunciación (AFI) | [kõŋkɾeˈt̪es] |
| silabación | con-cre-tés |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | es |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (vos) del presente de subjuntivo de concretar o de concretarse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no concretés».
- Relacionado: concretá (imperativo afirmativo).