consimți
Apariencia
Rumano
[editar]| consimți | |
| pronunciación (AFI) | consimțí /kon.simˈt͡sʲ/ |
| silabación | con-sim-țí |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | t͡sʲ |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Concordar (estar de acuerdo).
- Uso: se emplea también como transitivo.
- Sinónimos: a fi de acord, a se înțelege (bine), aproba, încuviința.
Conjugación
[editar]Conjugación de consimți (cuarta conjugación, puro, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | consimți | |||||
| Gerundio | consimțind | |||||
| Participio | consimțit | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| eu, io | tu | el, ea | noi | voi | ei, ele | |
| Presente | eu, io consimț | tu consimți | el, ea consimțe | noi consimțim | voi consimțiți | ei, ele consimț |
| Pretérito imperfecto | eu, io consimțeam | tu consimțeai | el, ea consimțea | noi consimțeam | voi consimțeați | ei, ele consimțeau |
| Pretérito perfecto | eu, io consimții | tu consimțiși | el, ea consimți | noi consimțirăm | voi consimțirăți | ei, ele consimțiră |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu, io consimțisem | tu consimțiseși | el, ea consimțise | noi consimțiserăm | voi consimțiserăți | ei, ele consimțiseră |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | ― | ― | (voi) | ― | |
| Presente | - ― | (tu) consimțe | - ― | - ― | (voi) consimțiți | - ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivados: consimțământ, consimțire.