conxugar

Asturiano

conxugar
pronunciación (AFI)	[kõnʲʃuˈɣ̞aɾ]
silabación	con-xu-gar
acentuación	aguda
longitud silábica	trisílaba
rima	aɾ

Etimología

Del latín coniugāre.

Verbo transitivo

1 Gramática

Conjugar₂.

• Ejemplo: 

  «Nesa llingua nun se conxuguen los verbos.»→ «No se conjugan los verbos en esa lengua».

Conjugación

Conjugación de conxugar  paradigma: llegar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo	conxugar
Gerundio	conxugando
Participio	conxugao
Formas personales
Modo indicativo
	yo	tu	él, vusté	nós	vós	ellos
Presente	yo conxugo	tu conxugues	él, elli, (v)usté conxuga	nosotros conxugamos	vosotros conxugáis	(v)ustedes, ellos conxuguen
Pretérito imperfecto	yo conxugaba	tu conxugabes	él, elli, (v)usté conxugaba	nosotros conxugábamos, conxugábemos	vosotros conxugabais, conxugabeis	(v)ustedes, ellos conxugaben
Pretérito perfecto	yo conxugué	tu conxugasti, conxuguesti	él, elli, (v)usté conxugó	nosotros conxuguemos	vosotros conxugastis, conxuguestis	(v)ustedes, ellos conxugaron
Pretérito pluscuamperfecto	yo conxugara, conxugare	tu conxugaras, conxugares	él, elli, (v)usté conxugara, conxugare	nosotros conxugáramos, conxugáremos	vosotros conxugarais, conxugareis	(v)ustedes, ellos conxugaran, conxugaren
Modo potencial
	yo	tu	él, vusté	nos	vos	ellos
Futuro	yo conxugaré	tu conxugarás	él, elli, (v)usté conxugará	nosotros conxugaremos	vosotros conxugaréis	(v)ustedes, ellos conxugarán
Condicional simple	yo conxugaría	tu conxugaríes	él, elli, (v)usté conxugaría	nosotros conxugaríamos, conxugaríemos	vosotros conxugaríais, conxugaríeis	(v)ustedes, ellos conxugaríen
Modo subjuntivo
	que yo	que tu	qu'él, que vusté	que nos	que vos	qu'ellos
Presente	que yo conxugue	que tu conxugas, conxugues	que él, que elli, (v)usté conxugue	que nosotros conxuguemos	que vosotros conxuguéis	que (v)ustedes, ellos conxugan, conxuguen
Pretérito	que yo conxugara, conxugare	que tu conxugaras, conxugares	que él, que elli, (v)usté conxugara, conxugare	que nosotros conxugáramos, conxugáremos	que vosotros conxugarais, conxugareis	que (v)ustedes, ellos conxugaran, conxugaren
Modo imperativo
	―	(tu)	(vusté)	(nosotros)	(vosotros)	(vustedes)
Presente	― ―	(tu) conxuga	((v)usté) conxugue	(nosotros) conxuguemos	(vosotros) conxugái	((v)ustedes) conxugan, conxuguen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

• Cognado: conxugación.

Gallego

conxugar
no gheadante (AFI)	[konʲʃuˈɣ̞ɑɾ]
gheadante (AFI)	[konʲʃuˈħɑɾ]
silabación	con-xu-gar
acentuación	aguda
longitud silábica	trisílaba
rima	aɾ

Etimología

Del latín coniugāre.

Verbo transitivo

1 Gramática

Conjugar₂.

• Ejemplo: 

  «Conxuga o presente de indicativo do verbo facer.»→ «Conjuga el presente de indicativo del verbo hacer».

2

Aunar.

• Uso: se emplea también como pronominal.
• Ejemplo: 

  «Hai que conxugar o esforzo de todos para gañar.»→ «Hay que aunar los esfuerzos de todos para ganar».

Conjugación

Conjugación de conxugar  paradigma: chegar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo	conxugar		ter conxugado
Gerundio	conxugando		tendo conxugado
Participio	conxugado
Formas personales
Modo infinitivo
	por . eu	por . tu	por . ele, por . ela, por . vostede	por . nós	por . vós	por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple	por . eu conxugar	por . ti conxugares	por . ele, por . ela, por . vostede conxugar	por . nós conxugarmos	por . vós conxugardes	por . vostedes, por . eles, por . elas conxugaren
Infinitivo compuesto	por . eu ter conxugado	por . ti teres conxugado	por . ele, por . ela, por . vostede ter conxugado	por . nós termos conxugado	por . vós terdes conxugado	por . vostedes, por . eles, por . elas teren conxugado
Modo indicativo
	eu	tu	ele, ela, vostede	nós	vós	vostedes, eles, elas
Presente	eu conxugo	ti conxugas	el, el, vostede conxuga	nós conxugamos	vós conxugades	vostedes, eles, elas conxugan
Pretérito imperfecto	eu conxugaba	ti conxugabas	el, el, vostede conxugaba	nós conxugabamos	vós conxugabades	vostedes, eles, elas conxugaban
Pretérito perfecto	eu conxuguei	ti conxugaches	el, el, vostede conxugou	nós conxugamos	vós conxugastes	vostedes, eles, elas conxugaron
Pretérito pluscuamperfecto	eu conxugara	ti conxugaras	el, el, vostede conxugara	nós conxugaramos	vós conxugarades	vostedes, eles, elas conxugaran
Pretérito perfecto compuesto	eu teño conxugado	ti tes conxugado	el, el, vostede ten conxugado	nós temos conxugado	vós tendes conxugado	vostedes, eles, elas teñen conxugado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto	eu tiña conxugado	ti tiñas conxugado	el, el, vostede tiña conxugado	nós tiñamos conxugado	vós tiñades conxugado	vostedes, eles, elas tiñan conxugado
Futuro	eu conxugarei	ti conxugarás	el, el, vostede conxugará	nós conxugaremos	vós conxugaredes	vostedes, eles, elas conxugarán
Futuro compuesto	eu terei conxugado	ti terás conxugado	el, el, vostede terá conxugado	nós teremos conxugado	vós teredes conxugado	vostedes, eles, elas terán conxugado
Pretérito anterior†	eu tiven conxugado	ti tiveches conxugado	el, el, vostede tivo conxugado	nós tivemos conxugado	vós tivestes conxugado	vostedes, eles, elas tiveron conxugado
Modo condicional
	eu	tu	ele, ela, vostede	nós	vós	vostedes, eles, elas
Condicional simple	eu conxugaría	ti conxugarías	el, el, vostede conxugaría	nós conxugariamos	vós conxugariades	vostedes, eles, elas conxugarían
Condicional compuesto	eu tería conxugado	ti terías conxugado	el, el, vostede tería conxugado	nós teriamos conxugado	vós teriades conxugado	vostedes, eles, elas terían conxugado
Modo subjuntivo
	que eu	que tu	que ele, que ela, que vostede	que nós	que vós	que vostedes, que eles, que elas
Presente	que eu conxugue	que ti conxugues	que ele, que ela, que vostede conxugue	que nós conxuguemos	que vós conxuguedes	que vostedes, que eles, que elas conxuguen
Pretérito imperfecto	que eu conxugase	que ti conxugases	que ele, que ela, que vostede conxugase	que nós conxugásemos	que vós conxugásedes	que vostedes, que eles, que elas conxugasen
Pretérito perfecto	que eu teña conxugado	que ti teñas conxugado	que ele, que ela, que vostede teña conxugado	que nós teñamos conxugado	que vós teñades conxugado	que vostedes, que eles, que elas teñan conxugado
Pretérito pluscuamperfecto	que eu tivese conxugado	que ti tiveses conxugado	que ele, que ela, que vostede tivese conxugado	que nós tivésemos conxugado	que vós tivésedes conxugado	que vostedes, que eles, que elas tivesen conxugado
Futuro†	que eu conxugar	que ti conxugares	que ele, que ela, que vostede conxugar	que nós conxugarmos	que vós conxugardes	que vostedes, que eles, que elas conxugaren
Futuro compuesto†	que eu tiver conxugado	que ti tiveres conxugado	que ele, que ela, que vostede tiver conxugado	que nós tivermos conxugado	que vós tiverdes conxugado	que vostedes, que eles, que elas tiveren conxugado
Modo imperativo
	―	(tu)	(vostede)	(nós)	(vós)	(vostedes)
Presente	― ―	(ti) conxuga	(vostede) conxugue	(nós) conxuguemos	(vós) conxugade	(vostedes) conxuguen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Forma flexiva

Forma verbal

1

Primera persona del singular (eu) del infinitivo conjugado de conxugar.

2

Tercera persona del singular (ele, ela; vostede, 2.ª persona) del infinitivo conjugado de conxugar.