cortocircuito
Apariencia
| cortocircuito | |
| seseante (AFI) | [koɾt̪osiɾˈkwit̪o] [koɾt̪osiɾkuˈit̪o] |
| no seseante (AFI) | [koɾt̪oθiɾˈkwit̪o] [koɾt̪oθiɾkuˈit̪o] |
| silabación | cor-to-cir-cui-to[1] |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | i.to |
Etimología 1
[editar]Compuesto de corto y circuito.
Sustantivo masculino
[editar]cortocircuito ¦ plural: cortocircuitos
- 1 Electricidad
- Circuito eléctrico que se forma accidentalmente caracterizado por la repentina conexión con baja resistencia de dos conductores con gran diferencia de potencial entre ellos. Puede producir tanto calor como para provocar un incendio o para fundir el circuito.
Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre cortocircuito.
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1] Kurzschluss (de) (masculino)
- Checo: [1] zkrat (cs)
- Esperanto: [1] fuŝkontakto (eo); kurta cirkvito (eo)
- Francés: [1] court-circuit (fr)
- Inglés: [1] short circuit (en)
- Sueco: [1] kortslutning (sv) (común)
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de cortocircuitar.
Referencias y notas
[editar]- ↑ Para más información sobre las convenciones de hiatos y diptongos, véase esta sección.