cune
Apariencia
| cune | |
| pronunciación (AFI) | [ˈkune] |
| silabación | cu-ne |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | u.ne |
Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de subjuntivo de cunar.
- 2
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de subjuntivo de cunar.
- 3
- Segunda persona del singular (usted) del imperativo de cunar.
Inglés medio
[editar]| cune | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del francés antiguo coin.
Sustantivo
[editar]- 1
- Variante de coyn.
| cune | |
| pronunciación (AFI) | /ˈku.ne/ |
| silabación | cu-ne |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | u.ne |
Forma sustantiva femenina
[editar]- 1
- Forma del plural de cuna.
Véneto
[editar]| cune | |
| pronunciación | falta agregar |
Forma sustantiva
[editar]- 1
- Forma del plural de cuna.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Wikcionario:Desambiguación
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:u.ne
- ES:Formas verbales en subjuntivo
- ES:Formas verbales en imperativo
- Inglés medio
- ENM:Palabras sin transcripción fonética
- ENM:Palabras provenientes del francés antiguo
- ENM:Sustantivos
- ENM:Variantes
- Italiano
- IT:Palabras llanas
- IT:Palabras bisílabas
- IT:Rimas:u.ne
- IT:Formas sustantivas en plural
- Véneto
- VEC:Palabras sin transcripción fonética
- VEC:Formas sustantivas en plural