Ir al contenido

custos

De Wikcionario, el diccionario libre
custos
clásico (AFI) /ˈku.stoːs/
eclesiástico (AFI) /ˈku.stos/
silabación cu-stōs
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas u.stos, u.stoːs

Etimología

[editar]

De origen incierto.[1]

Sustantivo masculino y femenino

[editar]
1
Guarda, protector.
2
Preceptor.
3
El o la que guarda.

Declinación

[editar]
Declinación de custōs, custōdistipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.custōs pl.custōdēs
Genitivo sg.custōdis pl.custōdum
Dativo sg.custōdī pl.custōdibus
Acusativo sg.custōdem pl.custōdēs
Ablativo sg.custōde pl.custōdibus
Vocativo sg.custōs pl.custōdēs

Referencias y notas

[editar]
  1. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 159. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.